Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/195 E., 2016/1142 K.

ŞİKÂYETÇİLER: ..., ..., ...

SUÇLAR: Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümleri; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1 Sanıkların şikâyetçilerin içinde bulunduğu doblo araca yönelik olarak taş atıp, zarar verdikleri aynı kasıtla bıçakla aracın peşinden gittikleri, taşlardan birinin araç içerisine girdiği ancak mağdurlara isabet etmediği olayda, sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken tamamlanmış mala zarar verme suçunu ve her 3 mağdura yönelik yaralamaya teşebbüs suçlarını birlikte işledikleri, bu haliyle eylemleri sebebiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/377 Karar sayılı kararında da ifade edildiği gibi, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca farklı nev'iden fikri içtima hükümleri kapsamında değerlendirilerek meydana gelen suçların en ağırından ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde, her 2 suçun birlikte oluştuğu kabul edilerek her iki suçtan ayrı ayrı ceza tayini,

Kabule göre de;

2 İddianamede sanıklar aleyhine üç müştekiye karşı kasten yaralamaya teşebbüsten dava açıldığı halde, gerekçeye göre müşteki ...'e yönelik bir eylemden hüküm kurulması, diğer yaralamaya teşebbüs iddiaları hakkında bir karar verilmemesi,

3 Sanıklar hakkında yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3 e, 35. maddeleri ile belirlenen 4 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 3 ay 22 gün hapis yerine 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4 5237 sayılı Kanun'un 58/4. maddesindeki “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, sanığın tekerrüre esas alınan Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/455 2013/6 Esas Karar sayılı kararının aynı Kanun'un 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçuna ilişkin olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.