Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/142 E., 2016/313 K.

KATILAN SANIKLAR: ..., ...

ŞİKÂYETÇİLER: ..., ...

SUÇLAR: Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Aydın 2. Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/142 Esas, 2016/313 Karar sayılı kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1 Kamu malına zarar verme suçundan zarar görme ihtimali bulunan İçişleri Bakanlığına hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi hâlde gıyabi hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, merci ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak İçişleri Bakanlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi hâlinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi hâlinde ise sanıkların temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

2 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, aynı Kanun'un 23/1 8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alınarak;

a. Katılan ...'ın yokluğunda verilen kararın bilinen son adresi de olan MERNİS adresine, doğrudan “MERNİS adresi” şerhi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usûle aykırı olmasından dolayı, gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak (öncelikle katılanın ve sanığın bilinen en son adresine MERNİS şerhi içermeden Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği, bu adrese tebliğ yapılamaması hâlinde MERNİS adresine MERNİS şerhi ile Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla,

b.Sanıklar ... ve ...'ın 15.04.2016 tarihli süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın kendilerine tebliğini istedikleri, açıklamalı temyiz sebeplerini gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini müteakip bildireceklerini beyan ettikleri hâlde kararın bilinen son adresleri de olan MERNİS adreslerine, doğrudan “MERNİS adresi” şerhi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işlemlerinin usûle aykırı olmasından dolayı, gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak (öncelikle bildirdiği en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla,

c. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2015/142 Esas, 2016/313 Karar sayılı ek kararıyla sanık ...'ın temyiz talebinin süresinden sonra yapılması nedeniyle reddine dair ek kararın bilinen son adresi de olan MERNİS adresine, doğrudan “MERNİS adresi” şerhi ile çıkarılan ve Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebliğ işleminin usûle aykırı olmasından dolayı, anılan ek kararın usûlüne uygun olarak (öncelikle bildirdiği en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile tebliğ tebellüğ evrakının ve verilmesi hâlinde gerekçeli temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.