Karar Detayı

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/102 E., 2021/54 K 2022/152 E., 2022/129 K.

SUÇ: Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve KYB 2023/60858 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre,

1 Çaycuma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2021 tarihli ve 2020/102 esas, 2021/54 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca belirlenen 120 gün adli para cezasından, anılan Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığında 80 gün yerine 90 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, bu cezadan da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 66 gün karşılığı 1.320,00 Türk lirası yerine, 75 gün karşılığı 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,

2 Çaycuma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2022 tarihli ve 2022/152 esas, 2022/129 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında katılan Zafer Biçici'ye yönelik gerçekleştirdiği kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonunda Çaycuma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2021 tarihli ve 2020/102 esas, 2021/54 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine, kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini takiben, sanığın 04/05/2022 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, açıklanması geri bırakılan kasten yaralama suçundan verilen hükmün yanında kesin nitelikte verilen mala zarar verme suçundan kurulan hükmün de açıklanmasına karar verilerek mükerrer ceza tayininde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan 02.02.2021 tarihli mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 120 gün adlî para cezasından, aynı Kanun’un 21. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 80 gün yerine 90 gün adlî para cezasına hükmedilmesi ve bu hesap hatasına bağlı olarak devamında aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 66 gün yerine 75 gün adlî para cezasına hükmedilmesi sonrasında aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den hesaplanarak sanığın 66 gün karşılığı 1.320,00 TL yerine sonuç olarak 75 gün karşılığı 1.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Çaycuma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2021 tarihli ve 2020/102 E., 2021/54 Karar sayılı verilmekle kesin nitelikte olan kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 120 gün adlî para cezasından, aynı Kanun’un 21. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak sanığın 80 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, devamında aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 66 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle sanığın mala zarar verme suçundan neticeten 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına,

B. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan 08.11.2022 tarihli mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, Çaycuma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2021 tarihli ve 2020/102 Esas ve 2021/54 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine karar verildiği, mala zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün verilmekle kesin nitelikte bulunduğu, kasten yaralama suçu bakımından denetim süresi içinde suç işlenmesi üzerine hükmün açıklandığı sırada, mala zarar verme suçundan tekrar mahkûmiyet hükmü kurulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın mala zarar verme suçundan mükerrer olarak cezalandırılması sonucunu doğuracak şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Çaycuma 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 08.11.2022 tarihli ve 2022/152 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle; mala zarar verme suçundan 08.11.2022 tarihli hüküm ile verilen cezanın kaldırılmasına, tayin olunan cezanın çektirilmemesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.