Karar Detayı

T U T U K L U

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/1514 E., 2024/1211 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Yokluğunda verilen 04.04.2024 tarihli kararının, sanık müdafiine 16.04.2024 günü tebliğ edildiği, temyiz süresinin son günü olan 01.05.2024 gününün resmi tatil olması nedeniyle sanık müdafiinin 02.05.2024 tarihli temyiz isteminin süresi içerisinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.04.2017 tarihli ve 2024/1514 Esas, 2024/1211 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2 a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE,

II Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği gerekçeli kararın sanık müdafiine 16.04.2024 tarihinde tebliğ edildiği ve müdafinin yasal süresi içerisinde hükmü temyiz ettiği, bu sebeple temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2023 karar tarihli ve 2022/203 Esas, 2023/46 Karar sayılı ilamına konu TCK’nın 142/2 h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilen 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş, 04.10.2023 kesinleşme tarihli, 2021/397 Esas, 2022/1169 Karar sayılı kararındaki konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mükerrerliğe esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 04.04.2024 gün, 2024/1514 Esas ve 2024/1211 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2 4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 303/1. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “sanığın adli sicil kaydına esas Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2023 karar tarihli ve 2022/203 Esas, 2023/46 Karar sayılı ilamına konu TCK’nın 142/2 h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş, 04.10.2023 kesinleşme tarihli, 2021/397 Esas, 2022/1169 Karar sayılı kararındaki konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesine,'' cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1.maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.