Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/407 E., 2016/568 K.

ŞİKÂYETÇİLER: ..., ...

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2013 tarihli ve 2013/252 Esas, 2013/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 06.05.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde 08.12.2015 tarihinde işlediği kasten yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine dair Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/132 Esas sayılı kararı ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesi üzerine 08.04.2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; UYAP kayıtlarında yapılan incelemede hükmün açıklanmasına esas alınan Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/132 Esas sayılı dosyasında, 26.03.2018 tarihli ek karar ile uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiğinin anlaşıldığı, sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde 05.02.2014 tarihinde işlediği görevi yaptırmamak için direnme suçundan, İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/475 Esas, 2018/643 Karar sayılı dosyası ile verilmiş kesinleşmiş mahkûmiyet kararının bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1 c maddesi uyarınca artırım yapılırken uygulama maddesinin 119/2 c maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 2 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 9 ay 20 gün hapis yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 2 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.