Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/641 E., 2022/849 K.

ŞİKÂYETÇİ: ...

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

SUÇ TARİHLERİ: **

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık ... müdafii ile sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların katılan ...'ye ait ikametin bahçesinde bulunan tel örgüleri kesmeleri ve kapıdaki asma kilidi kırmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1 e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 24.02.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Sanıklar hakkında katılan ...'ye yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli; sanık ... hakkında şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Katılan ...'ye yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 116/4 ve 119/1 c. maddesinde düzenlenen suça uyduğu ve zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; İskenderun İlçesindeki katılan ...'ye ait ikametin eklentisinde bulunan hayvan barınağından 4 adet hayvanın, aynı ilçede ikamet eden şikâyetçi ...'e ait .. .. 614 plakalı araçla çalındığı sabit kabul edilen somut olayda; tanık Remzi Uyuzlu'nun şikâyetçi ...'e ait araçtan atıldığı tespit edilen malzemelerin bulunduğu yerde beyaz renkli pikap tarzı aracı yanında 3 4 kişi ile birlikte gördüğünü beyan etmesi, sanık ...'ın tanık olarak verdiği beyanda, sanık ...'ün aynı gün saat 05.00 06.00 sıralarında yanındaki tanımadığı şahıs ile birlikte 31 plakalı bir araçla 3 hayvan getirdiklerini belirtmesi ve olayın oluş biçimi birlikte değerlendirildiğinde; konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 119/1 c. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ... hakkında Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2010 tarihli ve 2010/477 Esas, 2010/1391 Karar sayılı ilâmı ile aynı Kanun'un 186/1. maddesi gereğince 10 ay hapis cezasının yanısıra 80 TL adlî para cezasına da hükmedildiği halde, yalnızca hapis cezasının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.