Karar Detayı

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/2516 E., 2022/1717 K.

SUÇ: Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin reddi, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden; sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz istemini öne sürdükten sonra, sanık ...'nin cezaevinden gönderdiği 03/01/2023 tarihli ve 04.01.2023 tarihli dilekçeleriyle temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği belirlenmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2 a. maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2022 tarihli ve 2022/1177 soruşturma, 2022/772 Esas, 2022/689 iddianame numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/2 h, 116/2, 119/1 c, 53, 54, 58, 63 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/619 Esas, 2022/812 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 142/2 h, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, tutuklulukta ve gözaltında geçen sürelerin cezalarından mahsubuna; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1 c, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/2516 Esas, 2022/1717 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümler yönünden sanıklar ve müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1 a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istekleri; sanığın atılı suçları işlemediği, sabıka kayıtları nedeniyle mahkûmiyet verildiği, sanığın suça konu malzemeyi olay yerinde yüklemediği, malzemenin olay yerinden uzakta köy çıkışında olduğu, diğer sanık ... ve tanık H.E.'nin ifadelerinde sanığın atılı suçları işlediğine dair herhangi bir beyanın olmadığı, sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığı, sanığın zararı gidermek istediği, zararın giderilmesi hususunda yeterli imkân tanınmadığına ilişkindir.

2. Sanık ...'in temyiz isteği; geçmişindeki sabıka kayıtları nedeniyle ceza verildiği, atılı suçları işlemediği, tek suçunun evinin kapısı önünden araca binip hurdacıya gitmek olduğu, SEGBİS görüntülü konuşmalarının Mahkemede eksik olarak iddianameye geçtiği, Mahkemece konuşmalara itibar edilmediği, Mahkemece zararı giderin denildiği halde imkan tanınmadığına ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığı, sanığın suça konu malları hurda olarak almış olup, malları çalan kişi olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesinin gerektiği, gerekçesiz olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

23.03.2022 günü Keşan Orman İşletme Müdürlüğüne ait Gökçetepe Pınarcık Yanı Tepesi mevkiinde bulunan etrafı tel örgülerle çevrili ve kapısı bulunan 2 katlı yangın gözetleme kulesinden kule bahçe etrafındaki 85 metre yeşil plastik kaplamalı cesan tel çit, 37 adet çit tel direği, demir bahçe kapısı, 10 metre döküm demir korkuluk, 12 metre paratoner direği ve çit bakır tellerin çalındığının anlaşıldığı, kolluk tarafından yapılan araştırma neticesinde söz konusu hırsızlığın sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin ve suça konu malzemeleri Keşan Yenimescit Mahallesi'nde bulunan Karalar Hurda isimli hurdacıya götürdüklerinin tespit edildiği, söz konusu hurdacıya ait kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen 24.03.2022 tarihli kamera izleme, görüntü çözümleme tutanağına göre; olay günü saat 15.40'da beyaz renkli kamyonet tarzı aracın Karalar Hurda'ya geldiği, kasa bölümünde tel çitler ve montaj direklerinin bulunduğu, aracın ön tarafında 3 kişinin olduğu, aracı sanık ...'in kullandığı, sanıklar ... ve ...'in de aracın yolcu bölümünde bulunduğu, araç kasasında bulunan malzemeleri Karalar Hurda'ya indirdikleri, sanık ...'in araç sürücü kapısı tarafından yumak halindeki bakır malzemeyi alarak işletme içerisine yöneldiği, saat 15.59'da sanık ...'in araca binerek işletmeden ayrıldığı, sanıklar ..., ...'in ise yürüyerek işletmeden ayrıldığının görüldüğü, katılan kurumun söz konusu hırsızlık nedeniyle zararının 52,500,00 TL olduğunun bildirildiği, sanıkların alınan savunmalarında üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini beyan ettikleri, tanık H.E.'nin, olay günü yangın gözetleme kulesinin yanından geçerken beyaz renkli Hyundai açık kasa kamyonet tarzı bir araç gördüğünü, araçta 3 erkek şahıs olduğunu, plakasının son grubunun 383 olduğunu, sonrasında yangın gözetleme kulesinin tellerinin olmadığını gördüğünü, ayrıca aracın kasasındaki kişinin kendisini görünce kafasını mont ile kapattığını beyan ettiği, tanık K.Ç'nin, sanıkların işyerine gelerek suça konu eşyaları sattıklarını ve parayı sanık ...'e verdiğini beyan ettiği, bu açıklamalar dahilinde somut olay değerlendirildiğinde; her ne kadar sanıklar üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmeseler de sanık ...'nin savunmasında belirttiği kişiye dair herhangi bir kimlik ve adres bilgisi vermediği, savunmasında anlatmış olduğu olay örgüsünün hayatının olağan akışına aykırı olduğu, sanık ...'in ormanda bir kişi görmediğini beyan ettiği, sanık ...'in ise sanık ...'nin bir kişi ile konuştuğunu ancak kişiyi tam olarak görmediğini beyan ettiği ve sonrasında hurdaları birlikte almaya gittiklerini beyan ettiği, aynı şekilde sanık ...'in de bu kişi ile ilgili bilgi vermediği, sanıkların savunmalarının birbiri ile çeliştiği, tanık H.E.'nin olay günü sanıkların kullanımında olan aracı hırsızlığın gerçekleştiği yerde gördüğüne ilişkin beyanı, yine sanıkların söz konusu eşyaları Karalar Hurda'ya götürerek sattıklarının kamera görüntüleri ve tanık K.Ç.'nin beyanı ile sabit olduğu anlaşılmakla, sanıkların savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri, yapılan araştırma neticesinde suça konu eşyaların kolluk tarafından hurdacıda zarar görmüş vaziyette bulunarak katılan kurum yetkilisine teslim edildiği, katılan kurum vekilinin zararlarının giderilmediğini beyan ettiği, sanıklar her ne kadar zarar giderme talebinde bulunmuş iseler de zarar miktarının soruşturma aşamasında belli olduğu ve sanıkların karar verilen tarihe kadar herhangi bir ödeme yapmadıkları anlaşıldığından sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz istemini öne sürdükten sonra, sanık ...'nin cezaevinden gönderdiği 03.01.2023 tarihli ve 04.01.2023 tarihli dilekçeleriyle temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklar hakkında, Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/619 Esas, 2022/812 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1 c. maddeleri uyarınca kurulan 12 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286/2 a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'in temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklar tarafından olay günü yangın gözetleme kulesinden çalınan tel çit, çit tel demirleri, demir bahçe kapısı ve demir korkulukların kamyonet ile hurdacıya götürülüp satıldığına dair hurdacı işyerinde çalışan tanık K.Ç. beyanı, hurdacı işyerinin güvenlik kamera görüntüleri, sanıkların, suça konu eşyaları hurdacıya sattıklarına ve malzemenin satıldığı günden bir kaç gün önce Gökçetepe Mevkiine birlikte gittiklerine dair savunmaları, tanık H.E.'nin olay günü sonu 383 ile biten sanıkların kullanımındaki kamyoneti yangın gözetleme kulesi yanında gördüğü ve araçta 3 kişi olduğuna dair beyanları ve tüm dosya içeriğinden, İlk Derece Mahkemesince delillerin değerlendirilmesinde hata yapılmadığı, sanıkların hırsızlık suçunu işlediklerinin sabit olduğu, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılma gerekçesinin gösterildiği, 13.06.2022 tarihli 1. duruşmada sanıkların zararı gidermek istediklerini beyan ettikleri, zarar tespit tutanağı ve diğer belgelerin duruşmada sanıklara okunduğu, katılan kurum vekilince de zarar miktarının bildirildiği, duruşmanın bir başka güne ertelendiği ancak kısa kararın açıklandığı 04.07.2022 tarihli 2. duruşma itibarıyla zararın giderilmemiş olduğu anlaşıldığından, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'in temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'in temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

C. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/2516 Esas, 2022/1717 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.