Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.03.2015 tarihli ve 2014/2335 soruşturma numaralı iddianame ile; şikâyetçinin kilitli şekilde park ettiği aracını çaldıklarından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1 b, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/82 Esas, 2016/529 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; sanığın galericilik yaptığı, ... plakalı aracı ticaret amacıyla diğer sanık ...'tan alarak ...'a sattığı, change işleminden sanığın haberdar olmadığı, diğer sanık ...’un aracı sanığa sattığının noter kayıtlarıyla sabit olduğu, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği, sanık ...'ın temyiz isteminin; suça konu aracın change yapılması ile ilgili bilgisinin olmadığı, ... plakalı aracı sanık ...'un sanık ...'e sattığı, bu durumun noter kayıtlarıyla sabit olduğu, atılı suçu işlediğine dair delil olmadığı ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, sanık ...'in temyiz isteminin suça konu aracı diğer sanık ...'ye hasarlı olarak sattığını, daha sonra aracı gördüğünde sattığı araç olmadığını anlayarak polise ihbar ettiğini ve bu şekilde araçların "change" edildiğinin anlaşılmasına rağmen cezalandırıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçinin olay günü saat 21.30 sıralarında kilitli şekilde park ettiği ... plakalı aracını ertesi gün 11.00 sıralarında parkettiği yerde bulamadığını belirterek şikâyetçi olduğu, sanık ... hakkında araç çaldığı, sonrasında change ederek hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ...’un vekâletnamesi ile sattığına ilişkin ihbar alınması üzerine yürütülen soruşturma sırasında uzmanlık raporuna göre araçlardan birinin de ... plaka takılı şekilde şikâyetçiye ait ... plakalı araç olduğunun anlaşıldığı, sanıkların savunmasında atılı suçu kabul etmedikleri, Mahkemece temyiz dışı sanık ...'un beyanlarına itibar edilerek, sanıkların birbirleriyle uyumlu olmayan beyanlarının delillerle de örtüşmediğini belirleyerek cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinin 27.02.2014 günü olarak gerekçeli karara mahallinde ilavesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Ancak;

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.10.2013 tarihli ve 2012/339 Esas ve 2013/231 Karar sayılı kararındaki adli para cezasının miktarı itibariyle kesin olduğu gözetilmeden, sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ...'in Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/82 Esas, 2016/529 Karar sayılı kararında sanıklar ... , ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA,

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/82 Esas, 2016/529 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm kısmından tekerrüre ilişkin bölümlerin çıkartılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.