Karar Detayı

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Çocuk Mahkemesi

SAYISI: 2010/1050 E., 2014/40 K.

ŞİKÂYETÇİ: ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK: ...

SUÇ: Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve KYB 2023/38926 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu yönünden kesin nitelikte 1.200,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedildiği, nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen adli para cezaları yönünden ise yapılan temyiz incelemesinde Yargıtay 2. Ceza dairesinin 14/02/2022 tarihli ve 2021/22503 esas, 2022/2102 sayılı ilamı ile dava zamanaşımı süresinin geçmesi dolayısıyla düşmesine karar verildiği, İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince yapılmış bulunan kovuşturma aşamasında alınan 11/03/2013 tarihli bilirkişi raporunda; suç tarihinde yakalanan şahıs ile suça sürüklenen çocuğun parmak izlerinin örtüşmediğinin belirtildiği ve suça sürüklenen çocuğun daha önce İstanbul'a hiç gelmediği kimliğini abisi ... ...'ün kullandığı yönündeki savunması karşısında, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına konu eylemi gerçekleştirmediği gözetilmeksizin, beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE KARAR

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma; kesinleşmiş hâkimlik veya mahkeme kararlarına karşı başvurulan olağanüstü bir yasa yoludur. Bu yasa yolu ile kanunların aynı (...) biçimde uygulanması, temyiz/istinaf biçiminde kanun yolu denetiminden geçmeksizin kesinleşen kararlardaki hukuka aykırılıkların giderilmesinin sağlanması amaçlanmaktadır.

Kanun yararına bozmanın konusu hukuka aykırılıkların giderilmesi olunca, ayrıntıları 26.10.1932 tarihli ve 29/12 sayılı içtihadı birleştirme kararında açıklandığı üzere, yasaya aykırılık hâlleri uygulamadaki yanlışlıklar ile esasa etkili usûl hatalarından ibarettir.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, temyiz/istinaf incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı başvurulabilmesi mümkün olup, kesin hükmün otoritesinin zedelenmemesi gerektiğinden, hukuka aykırılıkların ciddi boyutlara ulaşması yanında, maddî meseleye ilişkin kanıtların takdirinde yanılgıya düşüldüğünden bahisle kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağı gibi hâkimin takdir yetkisi kapsamına giren hususlar ile takdirin hatalı kullanılması ile ilgili hukuka aykırılıklar yönünden de kanun yararına bozma yasa yoluna gidilmesi olanaklı bulunmamaktadır. Yasa yolunun bu özelliği nedeniyle, hâkimin takdirini hatalı kullanmasına ilişkin hususlardaki hukuka aykırılıklar, sadece olağan denetim yolu olan temyiz/istinaf incelemeleri sırasında dikkate alınabilecektir.

İnceleme konusunu oluşturan davada, suça sürüklenen çocuk olduğu beyan edilen şahsa ait olduğu iddia edilen ve birbirinden farklı hususlar ihtiva eden 03.04.2012 tarihli Ekspertiz Raporu ile 11.03.2013 tarihli Bilirkişi Raporunun hükmün gerekçe bölümünde tartışıldığı ve 03.04.2012 tarihli Ekspertiz Raporuna üstünlük tanındığının anlaşıldığı, sonradan ortaya çıkan bir delil dosya kapsamında bulunmadığı gibi, kesinleşen hükümden sonra böyle bir durumun ortaya çıkması hâlinde ise, bu durumun ancak 5271 sayılı Kanun'un 311/1 e maddesi uyarınca yargılanmanın yenilenmesi sebebi olabileceği, bu itibarla kanıtların takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında "suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına konu eylemi gerçekleştirmediği gözetilmeksizin, beraati yerine yazılı şekilde karar verildiğinden" bahisle kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı

bulunmadığından, İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinden kesin olarak verilen 30.01.2014 tarihli ve 2010/1050 Esas, 2014/40 Karar sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.