Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/339 E. 2019/2341 K.

ŞİKÂYETÇİ: ...

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, iade, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I.Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3 a maddesine göre istinaf yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.000,00 TL adli para cezası ile ilgili olarak Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı 5271 sayılı Kanun’un 279/1 b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla;

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli ve 2019/339 Esas, 2019/2341 Karar sayılı istinaf isteminin reddine dair kararına karşı 5271 sayılı Kanun'un 279/1 b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinden, sanığın mala zarar verme suçu ile ilgili kanun yolu başvurusu itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II.İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2 a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2 h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması ve savunmasının müdafi huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1 e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2 a maddesi uyarınca Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.