Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/2385 E., 2019/202 K.

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 06.12.2019 tarihli ve 2018/2385 Esas, 2019/202 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.02.2019 tarihli ek kararı ile sanık hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden kurulan hükme ilişkin temyiz başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2 a ve 296/1. maddeleri uyarınca reddedildiği ve bu ek kararın da sanık tarafından temyiz edilmediği, ayrıca katılan vekilinin sadece hırsızlık suçunu temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, suç işleme kastı olmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiğine; katılan vekilinin temyiz isteminin ise yerel mahkeme kararının yerinde olduğu, sanık hakkında daha fazla ceza verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2 h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1 e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.