Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2020/968 E., 2021/1585 K.

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Sanık ve müdafi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1 Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2 Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik soruşturma yapıldığı, delil takdirinde hataya düşüldüğü ve olayın tam olarak aydınlatılamadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2 h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, sanığa atanan zorunlu müdafinin 5271 sayılı Kanun’un 188/1. maddesi gereğince hükmün açıklandığı 25.02.2020 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden ve bu doğrultudaki Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.03.2020 tarihli ve 2019/74 Esas, 2020/187 Karar sayılı kararı dikkate alınmadan sanık müdafiinin yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, istem gibi BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2 a maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.