Karar Detayı

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2382 E., 2021/2999 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER: Sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, Onama

İŞ YERİ DOKUNULMAZLIĞININ İHLÂLİ SUÇUNDAN KURULAN HÜKÜM YÖNÜNDEN

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/2382 Esas, 2021/2999 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/886 Esas, 2021/882

Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca kurulan 1 yıl hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2 a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

HIRSIZLIK SUÇUNDAN KURULAN HÜKÜM YÖNÜNDEN

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafiine gerekçeli kararın 25.01.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve anılan müdafiin kararı temyiz etmediği, sanığın 26.05.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde, sanığa yeniden karar tebliği gerekmediği belirtilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilamında da bahsedildiği üzere; 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesinde yapılan değişikliğe ilişkin (... Ancak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, kararların sanıklara tebliğ edilmelerine ilişkin hükümleri saklıdır) gerekçede ortaya konan sakıncalı hâl gerçekleşmiş olmakla, cezaevinde bulunan sanığa 7201 sayılı Kanun'un 11/1 son maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 35/2 3. maddeleri gereğince kararın tebliğ edilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi sebebiyle sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu 26.05.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.08.2021 tarihli ve 2021/41138 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında olay günü saat 20.51'de daha önceden çalışmış olduğu, katılana ait Şapka isimli oto yıkama yerine gelerek, iş yerinin arka camından içeriye girip, toplam değeri 2.500,00 TL civarında olan bir adet Sunny marka led televizyonu, bir adet Samsung marka müzik sistemini ve bir adet Vector marka kamera kayıt cihazını alarak olay yerinden ayrılması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 143, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/886 Esas, 2021/882 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h ve 143/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/2382 Esas, 2021/2999 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1 a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin, kendisine ek savunma hakkı tanınmadan uygulanarak, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın aşamalardaki beyanının kapsamı dikkate alındığında olay tarihinde iş yerinden iddianamede bahsi geçen eşyalarının çalındığı, toplam 2.500,00 TL zararının bulunduğu, sanığın da aşamalardaki savunmalarında suça konu yerden hırsızlık yaptığına dair açık ikrarının bulunduğu, dosya içerisine yansıyan tutanak kapsamları ve özellikle görüntü izleme tutanağı ile de eylem teyit görmüş olduğundan Yerel Mahkemece sanığın mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.16.08.2021 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu, 17.08.2021 tarihli Fotoğraf Teşhis ve Tespit Tutanağı, aynı tarihli Görüntü İzleme Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 23.08.2021 tarihli ve 2021/41138 Esas No'lu iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin sevk maddesi olarak gösterildiği ve sanık hakkında hükmolunacak hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin talep edildiği, bu nedenle kovuşturma aşamasında ayrıca ek savunma hakkı tanınmasına gerek bulunmadığı belirlenmekle, sanığın temyiz sebebi yerinde bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2021/2382 Esas, 2021/2999 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.