Karar Detayı

...

...

...

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2018/493 E., 2021/509 K.

...

...

SUÇ: Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2023 tarihli ve KYB 2023/29799 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre,

1 Sanığın mağdurun zararını gidermemesi nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel adli sicil kaydının bulunmaması, sanık tarafından 11/11/2019 tarihli dilekçe ekinde dosya içerisine alınan 05/11/2019 tarihli dekonta göre suçtan doğan zararın karşılanmış olması, ayrıca sanığın 11/06/2019 tarihli oturumda hakkında ceza verilmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini istediğini belirtmesi karşısında, mahkemesince sanığın kişilik özellikleri değerlendirmeye tabi tutularak ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşması halinde hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesinde,

2 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde yer alan " Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…)(1) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. (2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Somut olayda, sanık tarafından dosyaya sunulan 11/11/2019 tarihli dilekçe ekinde yer alan 05/11/2019 tarihli dekonta göre suçtan doğan zararın kovuşturma aşamasında karşılanmış olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince anılan suça ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanıp verilecek cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.12.2018 tarihli ve 2015/9 197 Esas, 2018/632 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına yönelik kararda takdir hakkının hatalı kullanıldığının olağan yasa yolu olan temyiz başvurusunda ileri sürülmesi olanaklı ise de; gerekçesi ister doğru ister yanlış olsun, kabul edip etmemenin mahkemenin takdirine bağlı bulunduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına yönelik yetkinin kullanılmasındaki takdir yanılgısının olağanüstü bir yasa yolu olan, kanun yararına bozmaya konu edilmesi olanaklı olmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendinin ilgili bölümünün “... daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

3. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde yer alan " Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…)(1) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. (2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Somut olayda, hükümlü tarafından dosyaya sunulan 11.11.2019 tarihli dilekçe ekinde yer alan 05.11.2019 tarihli dekonta göre suçtan doğan zararın kovuşturma aşamasında karşılanmış olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince anılan suça ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanıp verilecek cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce (1) numaralı bentte açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan (1) numaralı KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) numaralı kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünde yer alan (3) numaralı bentte açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden, KABULÜNE, Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2018/493 Esas, 2021/509 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Hükümlünün mala zarar verme suçundan belirlenen 120 gün adlî para cezasından aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 60 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.