Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.09.2015 tarihli ve 2015/77892 soruşturma numaralı iddianame ile; şikâyetçinin aracının aküsünü çaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2 h, 143, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/792 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1 e, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, ilk derece mahkemesinde kendisini yeteri kadar savunamadığına, hakkında verilen cezanın yeniden değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçinin aracının akülerinin çalındığını anladığında şikâyetçi olduğu, 23.07.2015 tarihli olay yeri inceleme raporunda araçtan parmak izinin alındığı, 24.07.2015 tarihli biyometrik vücut izi ekspertiz raporuna göre alınan parmak izlerinde sanığın sağ işaret ve sol yüzük parmak izlerine rastlandığı, sanığın savunmasında şikâyetçiyi tanıdığını, aracından hırsızlık suçunun işlendiğini duyunca araca giderek baktığını, bu sırada dokunmuş olabileceğini belirttiği, şikâyetçinin sanığı tanımadığını beyan etmesi üzerine mahkemece sanığın savunmasına itibar edilmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14/02/2011 tarihli ve 2011/549 Esas ve 2011/1805 Karar sayılı kararındaki adli para cezasının miktarı itibarıyla kesin olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/792 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm kısmından tekerrüre ilişkin bölümlerin çıkartılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.