Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/1237 E., 2022/958 K.

SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.01.2015 tarihli ve 2015/4381 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında; ... vakti katılanın evine rızası dışında girmesi şeklindeki eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1 ve 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2015 tarihli ve 2015/177 Esas, 2015/1525 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2020/10690 Esas, 2021/8526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/1237 Esas, 2022/958 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 62/1, 50/1 a, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin somut delilin olmadığına, bilirkişi raporundaki görüntülerin net olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şartları oluştuğu hâlde 5271 sayılı Kanun'un 231 ve 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin sanık hakkında uygulanmadığına, kararın bozulması gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay günü sabah saat 07.56 sıralarında, apartmanın 1. katında bulunan katılanın evinin pencere camını zorlayarak rızası dışında hırsızlık kastıyla eve girdiğinin tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 01.12.2014 tarihli Görüntü İzleme Tutanağı, 17.11.2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Tutanağı, 28.05.2015 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Lehe bozmadan sonra yapılan yargılama giderinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/1237 Esas, 2022/958 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından bozmadan sonraki yargılama gideri ile ilgili olan bölüm çıkarılarak yerine "bozma sonrası yapılan yargılama giderinin ise bozma lehe olduğundan Hazine üzerine bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.