Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 h, 116/1, 119/1 c, 53, 63 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/303 Esas, 2016/649 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 168/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1 c, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, gözaltında ve tutuklulukta geçirdikleri sürelerin cezalarından mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz isteği; olay esnasında uyuşturucu madde kullandığı, ne yaptığını bilmediği, suçu kabul etmediği, ifadelerinin dikkate alınmadan, delillerin tam olarak toplanmadan ve yeterli irdelenmeden karar verildiğine ilişkindir.

2. Sanık ...'in temyiz isteği; olaydaki kişinin üvey annesi olduğu, uyuşturucu bağımlısı olması nedeniyle hapse girmesi için hakkında şikâyetçi olduğu, aldığı parayı kendisine geri verdiği, buna rağmen Mahkemece ceza verildiği, yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; şikâyetçi ...'ın suç tarihinde saat 13.00 sıralarında evinin giriş kapısı açık olduğu halde komşusunu beklerken pansuman ilaçlarını hazırlamak amacıyla bir başka odaya girdiği, bu sırada uyuşturucu bağımlısı olup kardeş olan ve aynı mahallede ikamet eden sanıkların şikâyetçinin ikametine girerek salonda bulunan kanepe üzerindeki cüzdan içerisinden 200,00 TL parayı çaldıkları, odadan çıkan şikâyetçinin sanıkları salonda görünce ne aradıklarını sorması üzerine sanıkların olay yerinden kaçtıkları, şikâyetçinin bağırıp komşulardan yardım istemesi üzerine komşularının polisi aradıkları, olay yerine gelen kolluk görevlilerine şikâyetçinin olayı anlatıp sanıkları tarif ettiği, kolluk görevlilerinin sanık ...'i şikâyetçinin evinin arka tarafında bulunan metruk bir bina içerisinde yakaladıkları, sanık ...'ü de aynı sokak içerisinde yakaladıkları, sanık ... yakalandığında cebinde bulunan 200,00 TL parayı kolluk görevlilerine teslim ederek şikâyetçiye iadesini sağladığı, bu şekilde sanıkların bina içerisinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık ve birden fazla kişiyle birlikte konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işledikleri, şikâyetçi tarafından doğrulanmayan sanıkların suç ve cezadan kurtulmaya yönelik kaçamak savunmalarına itibar edilmediği kabul edilmiştir.

2. Sanıkların soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde, suçlamaları ikrar ettikleri, kovuşturma aşamasında alınan ilk ifadelerinde, şikâyetçiyi önceden tanıdıklarını, evine temizlik amacıyla gittiklerini, şikâyetçinin evde olmadığını, masa üzerinde 200,00 TL gördüklerini, bu parayı şikâyetçinin kendilerine bıraktığını düşünerek aldıklarını savundukları, son celse alınan ek beyanlarında ise uyuşturucu maddenin etkisi ile suç işlediklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

3. Şikâyetçinin aşamalardaki ifadeleri, Mahkemenin olay kabulüyle uyumlu olup, evde bulunduğu sırada sima olarak tanıdığı sanıkların evin salonundan kaçtıklarını, sanıkların temizlik yapmak amacıyla evine geldikleri yönündeki beyanlarının doğru olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2016/303 Esas, 2016/649 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.