Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/1084 E., 2019/2389 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

A. Sanık ... Müdafiinin Sanık Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/1084 Esas, 2019/2389 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 13.11.2019 tarihli kararı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük süreden sonra 29.11.2019 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Sanık ... ve Müdafiinin Sanık Hakkında Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/1084 Esas, 2019/2389 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin 13.11.2019 tarihinde yüzüne karşı açıklanan karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 14.11.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile süre tutum talebinde bulunduğu ve gerekçeli temyiz sebeplerini bildirmek üzere gerekçeli kararın tarafına tebliğini istediği, gerekçeli kararın, 20.11.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin gerekçeli temyiz dilekçesini 7 günlük yasal süreden sonra 22.12.2019 tarihinde dosyaya sunduğu, ancak; hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren 7 günlük süre içerisinde verilmesi gerektiğinin belirtilmediği gibi, bu hususun meşruhatlı tebligat ile de bildirilmediği anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 ... geçtikten sonra sunduğu temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.01.2017 tarihli ve 2017/1018 Esas No.lu iddianamesi ile, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen ... ile birlikte katılana ait iş yerinden gece vakti toplam 455.000 Dolar ve 21 adet boş çek yaprağını çalması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 h.2, 143/1, 116/4, 53/1, 54/1, 55/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2017/234 Esas, 2018/163 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 143/1, 62, 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 6 yıl 3 ay ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2012 tarihli ve 2009/1801 Esas, 2010/1689 Karar sayılı ilâmına konu 1 yıl 2 ay hapis cezası nedeniyle aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve suçtan elde edildiği anlaşılan 34 ... Plaka sayılı aracın aynı Kanun'un 55/1. maddesi gereği katılana iadesine karar

verilmiştir.

3. Anılan mahkûmiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/1084 Esas, 2019/2389 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 143/1, 62, 116/4, 119/1 c ve 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 10 yıl ve 2 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkında aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına, İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2010 tarihli ve 2008/1872 Esas, 2010/1035 Karar sayılı ilâmına konu 1 yıl 9 ay hapis cezası nedeniyle aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve suçtan elde edildiği anlaşılan 34 ... Plaka sayılı aracın aynı Kanun'un 55/1. maddesi gereği katılana iadesine karar

verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.03.2022 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz istemi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehine hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında gerekçesiz şekilde verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Rovigo Giyim Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. isimli iş yerinden olay tarihinde yaklaşık 472.000 Dolar ve boş çek yapraklarının çalındığı, sanığın, diğer sanık ... ile birlikte olay gecesi 34 ... plaka sayılı araç ile saat 21.30 sıralarında iş yerinin bulunduğu yere gittiği, saat 22.49 sıralarında girdiği suça konu iş yerinden hırsızlık yaptıktan sonra araca binerek olay yerinden ayrıldığı, olaydan sonra sanığın hırsızlık suçundan elde ettiği paralar ile 05.11.2016 tarihinde önce kendi üzerine satın almayı denediği ancak engelinin çıkması üzerine eşi temyiz dışı sanık Y. A. üzerine 34 ... plaka sayılı aracı 08.11.2016 tarihinde 67.750,00TL karşılığında satın aldığının ve paranın tamamını elden ödediğinin tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş; ancak sanık hakkında alt hadden ceza verilmesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından 5237 sayılı Kanun'un 119/1 c maddesinin uygulanmaması ve sanık hakkında daha ağır ceza içeren ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle duruşma açılarak sanık hakkında kurulan hükümler kaldırılmış, yeniden yapılan yargılama sonucunda hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından yukarıdaki şekilde mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre suçta kullanıldığı iddia edilen 34 ... plaka sayılı aracın müsaderesine dair istem hakkında zamanaşımı içinde karar verilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içerisindeki 14.11.2016 tarihli İhbar Tutanağı, HTS Tespit Tutanağı, CD İzleme ve Tespit Tutanakları ile Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce düzenlenmiş olan 12.10.2017 tarihli Uzmanlık Raporu içeriği bir arada değerlendirildiğinde; atılı suçların sübuta erdiğinin kabulünde ve gösterilen gerekçede bir isabetsizlik görülmediği gibi, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı, hükmedilen ceza miktarları dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin ise uygulanma imkânı bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/1084 Esas, 2019/2389 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.