Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Karşılıksız yararlanma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2010 tarihli, 2009/80492 Soruşturma, 2010/20271 Esas, 2010/4274 İddianame numaralı iddianamesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1 f ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2011 tarihli ve 2010/231 Esas, 2011/836 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/1 f, 43, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın 02.02.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesinden dolayı duruşma açılıp, yapılan yargılama neticesinde ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/568 Esas, 2022/696 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; ön ödeme şartı ihtarının karşılıksız yararlanma suçu için dava şartı olarak yorumunun hatalı olduğu, ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, mahkeme kararının adli sicil müdürlüğüne bildirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin on birinci fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.02.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.03.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 163/3. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1 e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67/2 d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 17.06.2010 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/568 Esas, 2022/696 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1 1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.