Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/403 E., 2016/461 K.

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nu 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2016 tarihli ve 2016/9287 Esas sayılı iddianamesi ile, sanığın saat 22.00 sıralarında katılana ait inşaat halindeki binaya girerek inşaatta kullanılan 250 metre uzunluğunda 1.000,00 TL değerinde olan kabloları iki çuvala koyarak inşaattan ayrılmak istediği sırada inşaat bekçisi olan tanık Ş.G.'yi görmesi üzerine çuvalları olay yerine bırakarak kaçtığı, ancak yakalandığı ve bu şekilde sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 35, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/403 Esas, 2016/461 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 143/1, 35, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; suça konu malın değerinin az olduğuna, gece bekçisi tanığın dinlenmediğine ve re’sen gözetilecek diğer nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın katılanın inşaat halindeki binasına girerek, inşaatta bulunan 250 metre uzunluğundaki kabloları 2 çuvala koyup inşaattan çıkarmak istediği sırada inşaat bekçisi olan tanık Ş.G. tarafından yakalandığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanığın ikrara yönelik savunması, katılan beyanları, Takdirî Kıymet Tutanağı, tanık Ş.G. beyanları, dosya içerisine eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Çalınan malın değerinin az olmaması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın adli sicil kaydında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olduğu bir ilâmın bulunması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;

1.Sanığın, katılana ait inşaattan ... ve diğer işlerde kullanılan kabloları çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/1 e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 141/1.maddesi ile hüküm kurulması,

2.Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezaya konu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/403 Esas, 2016/461 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.