Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.10.2015 tarihli ve 2015/135602 Soruşturma, 2015/38522 Esas, 2015/33181 İddianame numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 b, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/740 Esas, 2016/362 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2 b, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın samimi ikrarda bulunarak pişmanlığını dile getirdiği ve zararı gidermek istediği halde diğer sanıkla arasındaki ihtilaf nedeniyle gideremediğini, bu nedenlerle cezadan yeterli indirim yapılmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek diğer sebeplere ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 11.09.2015 günü saat 16.30 sıralarında şikâyetçinin, olay tarihinde, sokak üzerinde tek başına yürüdüğü sırada, sağ omuzun üzerinde takılı olan çantanın biri tarafından hafifçe çekildiğini farkettiği, müştekinin çantayı sıkıca tutması üzerine şahsın çantayı hızlıca çekmesi ile çantanın sapının koptuğu ve şahsın çantayı alarak kaçtığı, bu sırada şikâyetçinin yardım edin diye bağırdığı, hemen yanında bulunan bir başka şahsın "tamam yakalayın" diyerek birinci şahsın arkasından koştuğu, akabinde kaçan şahsın ileride başka bir şahısla buluştuğu onların arkasından koçan şahsın da onlara katılarak şahısların gözden kayboldukları, şikâyetçinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, polis merkezinde şikâyetçiye ilk önce fotoğraf teşhisi yaptırıldığı, fotoğraflardan sanık ... ve sanık ...'ın teşhis edildiği, daha sonra şikâyetçiye canlı teşhis yaptırıldığı, müştekinin omuzundan çantayı çeken kişinin sanık ... olduğunu 29.09.2015 tarihli canlı teşhis tutanağıyla kesin ve net olarak tespit ettiği belirlenmiştir.

2. Sanık ...'ın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmiş, Mahkemece sanığın müdafiine üç kez süre verilmesine rağmen zararın giderilmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık müdafii sanık hakkında kurulan hükümde yeterli indirim yapılmadığını ifade etmiş ise de; sanık hakkında ceza tayin edilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, Olay ve Olgular başlığı altında (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere aynı Kanun'un 168. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı, tayin olunan cezanın yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış, 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden temin olunan resmî nüfus kayıt örneğinin incelenmesi neticesinde, 09.03.2017 tarihinde vefat ettiği anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun’un, “Sanğın veya hükümlünün ölümü” başlıklı 64/1 1. maddesinde; “Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1 1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) başlığında açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/740 Esas, 2016/362 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) başlığında açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/740 Esas, 2016/362 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.