Karar Detayı

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/846 E., 2023/584 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz talebin reddi, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

A. Mala Zarar Verme ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık hakkında, Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/643 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 116/1. maddeleri uyarınca kurulan sırasıyla 4 ay ve 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286/2 a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, sanık müdafiinin 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2022 tarihli ve 2022/4120 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçinin evinin balkon PVC kapısını zorlayarak girmek suretiyle iki adet 17.000,00 TL değerindeki televizyonu çaldığı iddiasıyla hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl etme ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h, 116/1, 151/1, 58, 63, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2023 tarihli ve 2022/643 Esas, 2023/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl etme ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 116/1, 151/1, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca sırasıyla 6 yıl, 6 ay ve 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/846 Esas, 2023/584 Karar sayılı kararı ile sanık ve müdafiinin kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusu üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi, sanığın suçu işlediğine dair somut delilin olmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılanın kış aylarında kullandığı evinde 09.09.2022 günü yapmış olduğu kontrolde 2 adet televizyonunun çalındığını fark ettiği, katılana ait televizyonlardan birinin tanık A.G.'ye satıldığı, tanığın televizyonun kendisine satan kişinin sanık olduğunu kesin ve net olarak teşhis ettiği, sanık her ne kadar soruşturma aşamasında üzerine atılı suçlamaları inkâr etmiş ise de, mahkemedeki savunmasında hakkındaki suçlamaları kabul ettiği, tüm olay birlikte değerlendirildiğinde; sanığın katılana ait eve girerek katılana ait iki adet televizyonu çalarak, hırsızlık suçunu işlediği, tanığın teşhis işlemi ve sanık savunmalarıyla ... görülüp, sanığın söz konusu suçu işlediği zaman diliminin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilememesi nedeniyle suçu ... vakti işlediği kabul edilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmiştir.

3.Teşhis tutanağı dosya arasına alınmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

"...Sanığın suçunu ikrar etmesi karşısında eylem saatinin sorularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143 ve 116/4. maddelerinin tartışılması gerekirken suç saati hiç sorulmadan eylemin ... gerçekleştiği kabul edilerek hüküm verilmesi, aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir.

Yukarıdaki eleştiri dışında mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin toplanıp hükümde gösterilen ve tartışılan delillerle sübuta erdiği, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, sanık ve müdafinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden istinaf başvurularının esastan reddine, dosyanın hükmü veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine," karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunmasında suçu işlediğini kabul ettiği, mahkemece soruşturma aşamasında suçu işlemediğine yönelik çelişkinin sanığa sorularak giderildiği ve televizyonu sanıktan satın ... A.G.'nin sanığı net olarak teşhis ettiği anlaşıldığından, mahkemenin sübuta yönelik kabulünde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın çaldığı televizyonlardan bir tanesini sattığı yeri kolluk ekibine söyleyerek, televizyonun A.G:'den alınıp katılana teslim edildiği anlaşılmış ise de; televizyonu satın ... A.G.'nin zararının giderilmediği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında da bir isabetsizlik görülmemiş, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/846 Esas, 2023/584 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.