Karar Detayı

...

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

...

KARAR SAYISI: 2015/705 E., 2016/104 K.

SUÇ: Hırsızlık

KARAR: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.10.2015 tarihli ve 2015/21243 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın, katılanın iş yerine gidip bir müddet oturduktan sonra katılandan telefonu bir yeri aramak için isteyip telefonu alıp gitmesi şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/705 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin, cezasını temyiz ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde sohbet etmek için gittiği katılanın iş yerinde, katılandan... marka cep telefonunu birini arayabilir miyim diyerek aldığı, katılanın çay doldurmak için iş yerinin arka tarafına geçmesini fırsat bilen sanığın cep telefonunu alarak iş yerinden kaçtığı, katılanın aramasına rağmen cevap vermediği ve telefonu geri getirmediği gibi zararını da gidermediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1 Katılan ve sanık beyanlarında, sanığın olay günü saat 20.30 sıralarında iş yerine geldiği, bir süre beraber oturdukları ve katılanın çay doldurmak için kalktığında sanığın bir yeri arama bahanesi ile telefonu istediği, katılanın da vermesi üzerine sanığın konuşarak telefonu alıp iş yerinden çıktığı olayda, iş yeri içerisinde iken sanığın telefonu aldığı anlaşılmakla sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanun’un 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2 Katılanın olay günü saat 20.30 sıralarında sanığın iş yerine geldiği, bir müddet oturduktan sonra olayın gerçekleştiğini beyan etmesi ve UYAP'dan alınan güneş batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak, gece vaktinin saat 20.31'de başladığının anlaşılması karşısında; suçun gece vakti işlendiği halde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

3 1 ve 2 no.lu bozma sebebine göre; 5237 sayılı Kanun’un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2 h. maddesi ve 143. maddesinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiğinden, yargılamaya devam edilerek 5271 sayılı Kanun'un 188/1. maddesi ve 289/1 e. maddesine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

4 Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/705 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1 maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde aynı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...