Karar Detayı

...

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2276 E., 2022/2029 K.

...

...

SUÇLAR: Konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, düzelterek onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/283 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2021/2276 Esas, 2022/2029 Karar sayılı kararıyla mala zarar verme suçuna yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 272/3 a maddesi uyarınca istinafı mümkün olmadığından bahisle aynı Kanun'un 279/1 b maddesi gereğince reddine karar verilerek, itiraz yolunun açık olduğunun belirtildiği, ilgili karara karşı suça sürüklenen çocuğun 05.12.2022 tarihli dilekçesi ile itiraz yoluna başvurduğu ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13.12.2022 tarih ve 2022/102 Değişik iş sayılı kararıyla başvurusunun reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ise 13.12.2022 havale tarihli dilekçesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarına yönelik olduğu, bu kapsamda mala zarar verme suçu yönünden temyiz başvurusunun olmadığı yine, Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2012 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçi ...'na yönelik eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b, 116/1 ve 31/3. maddelerinden, şikâyetçi ...'a yönelik ise, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından aynı Kanun'un 141/1, 151/1 ve 31/3. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2012/438 Esas, 2015/806 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçi ...'na yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ve yine hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dava açılmadığı halde şikâyetçi ...'a yönelik eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ayrı ayrı iki kez 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1 c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 25.11.2015 tarihinde kesinleştiği, ilk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuğun tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında her iki şikâyetçi yönünden ayrı ayrı iki kez konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 116/1, 119/1 c, 31/3, 62 ve 50/3. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kapsamda suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçi ...'a yönelik eylemi nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan dava açılmadığı halde suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine karar verildiği, verilen bu mahkûmiyet hükmünün ise yok hükmünde olduğu ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.11.2022 tarihli ve 2022/2276 Esas, 2022/2029 Karar sayılı kararının şikâyetçi ...'na yönelik kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1 c, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 66/1 e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.11.2015 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 14.03.2016 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 31.01.2012 olan suç tarihinden 02.06.2021 olan karar tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli kararı ile davanın düşürülmesine karar verilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2021/2276 Esas, 2022/2029 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...