Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Muhafaza görevini kötüye kullanma

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık müdafinin, sanığın yüzüne karşı 03/06/2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesi uyarınca belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 02.09.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu belirlenmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihinin, suça konu aracın tesliminin istendiği 11.11.2014 tarihi olduğu ve henüz zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1 Sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20/03/2015 tarih ve 2015/57 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı TCK'nın 289 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2015/66 Esas, 2015/215 sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci, 50 nci maddesinin birinci, 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca 1500.00 TL ve 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli ve 2015/66 Esas, 2015/215 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/4372 Esas, 2020/4672 sayılı kararıyla;

"1 ... Gümrük Müdürlüğünün 02/12/2014 havale tarihli suç duyurusuna istinaden ... Mal müdürlüğünde görevli sanık ... hakkında ... plaka sayılı aracın kendisine yediemin olarak 27.10.2003 tarihinde teslim edildiği, fakat teslim tarihi ile aracın Gümrük Müdürlüğüne tesliminin istendiği 11.11.2014 tarihi arasındaki hali arasında aracın hurda haline geldiği ve sanığın atılı suçu işlediği iddia edilen ve sanığın savunmasında özetle, söz konusu aracı teslim aldığını, yakalanan malzemeleri ve araçları mal müdürlüğü için tahsis edilen yere bıraktıklarını, bu malzemeleri mahkeme kararları doğrultusunda müsaderesine ya da sahibine iade ettiklerini, 2010 yılında ... Mal Müdürlüğüne tayin olduğundan araçla ilgili ne yapıldığını bilmediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği, olayda, sanığın kamu görevlisi olması, suça konu aracın 2003 yılında teslim olmasına ve 2004 yılında mahkemece müsaderesine karar verilmesine rağmen, müsadere işlemlerinin kurum tarafından zamanında başlatılmaması, sanığın tayininin çıkması ve teslim aldığı aracı kurumun park yerinde bırakması dikkate alındığında, unsurları bakımından oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2 UYAP ortamında sanığın aynı eylemden dolayı hakkında başka dosyaların da bulunduğu görülmekle, sanık hakkında aynı eylemden dolayı açılmış başka soruşturma veya kovuşturma evrakı bulunup bulunmadığı araştırılarak, dosyaların birleştirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

3 Mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi raporlarına göre aracın kullanılmaz ve hurda olduğu, teslim edildiği tarihten sonra değer kaybı oluştuğu, aracın yediemine teslim edildiği haliyle bugünkü hali arasında fark olduğunun tespit edildiğine göre, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı nazara alınıp hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

4 Adli sicil kaydında bulunan ... Ağır Ceza Mahkemesi 2004/213 Esas ve 2006/196 Karar sayılı 12.03.2012 kesinleşme 17.09.2016 yerine getirme tarihli 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilam, tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, ,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/204 Esas., 2021/241 sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2 a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A Sanık müdafiinin temyiz sebebi; vekalet ücretine hükmedilmesine

B Katılan vekilinin temyiz sebebi; suçun sübut bulduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça konu ... plaka sayılı aracın 27.10.2003 tarihinde sanığa teslim edildiği, 2004 yılında müsaderesine karar verilmesine rağmen tesliminin 10 yıldan uzun bir süre geçtikten sonra Gümrük Müdürlüğünce istendiği, sanığın suç tarihinden önce 2010 yılında ... Mal Müdürlüğüne tayin olduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.

3.11/04/2015 tarihli Teknik Bilirkişi raporu (suça konu araçta meydana gelen hasarın üretim tarihinden sonra açık alana teslimi ile iadesinin istendiği süre arasında geçen zamanda kaporta ve motor aksamında meydana gelen atmosferik korozyonun tespitine ilişkin) dosyada mevcut.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE

A. Sanık müdafinin temyiz talebi yönünden

Sanığın yüzüne 03/06/2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 02.09.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan vekilinin temyiz talebi yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle katılan vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.