Karar Detayı

...

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/645 E., 2016/287 K.

SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.12.2015 tarihli 2015/50492 Esas sayılı iddianamesi ile, sanıklar hakkında katılanın yaşadığı apartmana kapıyı kurcalayarak girdikleri ve merdiven boşluğunda yakalandıkları iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1 c, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/645 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1 c ve 53 maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz isteği; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'ın temyiz isteği; binaya girmediğine, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın olaydan 45 gün önce evinin soyulmuş olması nedeniyle olay günü de binayı gözlemlediği, sanıkların hareketlerinden şüphelenmesi üzerine takip etmeye başladığı, sanık ...'ın apartmanın kapısını açtığını ve iki sanığın da apartmana girdiğini görünce diğer komşulara haber verdiği, komşular daire kapılarını açınca sanıkların kaçmaya çalıştıkları ancak yakalandıkları, üzerlerinden kapı açmaya yarayan aparatlar çıktığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık ... ve ... ; olay günü beraber kiralık ev aradıklarını, katılanın binasında kiralık ev olduğunu görünce kapı ziline bastıklarını, diyafondan açılınca apartmana girdiklerini, kendilerini hırsız sandıklarını, kapıyı kendilerinin açmadıklarını beyan etmişlerdir.

3.Katılan; daha önce evinin soyulmuş olması nedeniyle olay günü apartmanı gözlemlerken bir grup insanın apartmanlara bakarak yoldan geçtiklerini görünce takip etmeye başladığını, kendi apartmanına yönelince de zile basmamaları için diyafona bastığını, ancak sanıkların kapıyı bir şekilde açtıklarını fark edince diğer komşulara haber verdiğini, sanıkların üst kata çıktıklarını ve kendilerinin de kapılarını açtıklarını, bunun üzerine sanıkların kaçmaya çalıştıklarını ancak polisi arayıp yakalanmalarını sağladıklarını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'in diğer sanık ... la birlikte katılanın oturduğu binaya dış kapıyı açarak girdiği ve katılanın durumu fark edip kendilerini takip etmesi üzerine binanın içinde yakalandığı, savunmasının katılan beyanı ile uyuşmadığı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ...'ın ise Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden temin olunan resmî nüfus kayıt örneğinin incelenmesi neticesinde, 17.06.2021 tarihinde vefat ettiği, 5237 sayılı Kanun’un, “Sanğın veya hükümlünün ölümü” başlıklı 64. maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesinde; “Sanığın ölümü halinde kamu davasının düşürülmesine karar verilir.” şeklinde düzenlemeye yer verildiği, Sanığın, hüküm tarihinden sonra vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/645 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/645 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereğiTebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.