Karar Detayı

...

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/759 E., 2016/423 K.

SUÇ: Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

UYAP kayıtlarına göre sanık, hüküm tarihinde Konya Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü ise de, 12.01.2016 tarihli duruşmada alınan savunmasında, duruşmaları takip etmek istemediğini belirttiği anlaşıldığından tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2 h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1 e. maddelerine aykırı davranılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2. 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında kurulabileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla iddianamede sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından dava açıldığı ve bu davaların suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna dönüşemeyeceği dikkate alındığında; sanık hakkında anılan suçtan dava açılması sağlanarak her iki dava birleştirilip sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerekirken, ek savunma hakkı tanınarak sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2014/759 Esas, 2016/423 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.