Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/3637 E., 2023/21 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/3637 Esas, 2023/21 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Alanya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/258 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4. maddesi uyarınca kurulan “1 yıl hapis cezası” ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvusunun esastan reddi kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2 a maddesinde yer verilen; "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2 b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının ” temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.08.2022 tarihli ve 2022/4194 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında, olay günü sanığın saat 21.15 sıralarında katılanın ikâmetine balkon kapısından girdiği, içeride katılana ait 2.490,00 Euro ile 5,00 TL para ve 1 adet sahte yüzük, 2 adet sahte bileklik, 1 adet gerçek altın kolyeyi alıp saat 21.30 sıralarında geldiği yerden atlayarak uzaklaştığı şeklindeki eylemiyle üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 h, 143, 58, 53 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Alanya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/258 Esas, 2022/376 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 143/1, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın aynı Kanun'un 58/6 7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 5271 sayılı Kanun'un 100. maddesi uyarınca hükmen tutukluluk hâlinin devamına karar

verilmiştir.

3.Anılan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/3637 Esas, 2023/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun, esastan reddine ve tutukluluk hâlinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediği, alkollü olduğu için mantıklı hareket edemediği, icra ettiği fiilin hırsızlık olduğunun farkında olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işleme kastının bulunmadığı, ayrıca katılanın zararını gidermek istediği fakat maddi durumunun elverişli olmadığı, şartlı tahliye edilmesi halinde çalışarak zararı gidermek istediği, lehe hükümlerin uygulamadığı, sanığın öncelikle beraatine aksi takdirde sanık lehine olan tüm hükümlerin uygulanmasına

karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay tarihinde saat 21:15 sıralarında katılana ait olan ikamete açık olan balkon kapısından girdiği, içeride katılana ait 2.490,00 Euro ile 5,00 TL para ve 1 adet sahte yüzük, 2 adet sahte bileklik, 1 adet gerçek altın kolyeyi alıp saat 21:30 sıralarında geldiği yerden atlayarak uzaklaştığı, katılanın eve dönünce durumu fark etmesiyle birlikte şikâyetçi olduğu ve olayla ilgili soruşturma başlatıldığı, olay yeri ve yakınlarında bulunan kamera görüntüleri incelendiğinde, sanığın kimlik bilgilerinin tespit edildiği, yapılan araştırmalar neticesinde sanığın 31.07.2022 tarihinde yakalandığı, alınan savunmasında, eylemi kendisinin gerçekleştirdiğini, 2.490,00 Euro parayı bozdurup harcadığını, takıları ise sahte olduğunu düşünerek çöpe attığını belirtip ikrarda bulunduğu, katılanın zararının karşılanmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, yalnızca tekerrüre esas alınan Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/281 Esas, 2014/389 Karar sayılı ilamında tekerrür hükümlerinin uygulanması karşısında sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe istinaf talebi bulunmadığından istinaf sebebi yapılmayarak, her iki hüküm için istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü güneşin batış saatinin 20.08 olduğu ve 1 saat sonrasının gece vakti olarak kabulü gerektiği, dosya arasında bulunan olay yerine yakın kamera kayıtlarının çözümüne ilişkin tespit tutanağına göre, sanığın saat 21.16 sıralarında katılana ait ikametin bahçe duvarından içeri atladığı 21.37 sıralarında ise ikameti terk ettiği ve sanığın kimlik bilgilerinin tespit edildiği, yakalanan sanığın suçunu ikrar ettiği, eylemin gece vakti gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, katılanın zararının giderilmediği ve tüm dosya kapsamı birlikte dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.01.2023 tarihli ve 2022/3637 Esas, 2023/21 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.