Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/867 E., 2016/245 K.

SUÇ: İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM: Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İTİRAZA KONU KARAR: Onama

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19.09.2018 tarihli ve 2017/356 Esas, 2018/9858 Karar sayılı kararında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2023 tarihli ve KD 2023/22430 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan yapılan yargılama sonucunda verilen mahkûmiyet kararına konu eylemle ilgili olarak Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2013 tarihli ve 2013/158 Esas, 2013/177 Karar sayılı ilamı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 62/1. maddelerine göre 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 14.10.2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/250 Esas, 2020/457 Karar sayılı kararı ile davanın düşmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.10.2022 tarihli ve 2020/2311 Esas, 2022/2731 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği halde; Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli ve 2015/867 Esas, 2016/245 Karar sayılı ilamı ile, sanığın, aynı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 62/1, 51. maddelerine göre 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelenmesine karar verildiği, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19.09.2018 tarihli ve 2017/356 Esas, 2018/9858 Karar sayılı ilâmı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyet kararının onanmasına karar verildiği, aynı konuda mükerrer dava dosyası bulunduğunun dikkate alınmaması nedeniyle onama kararına karşı itiraz başvurusunda bulunulmasına ilişkindir.

II.GEREKÇE

Sanık hakkında katılan ...'in başkanlığını yaptığı ... Yapı Kooperatifi'ne olan borcundan dolayı Beypazarı İcra Müdürlüğünün 2007/1844 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibi yapıldığı, sanığa ait televizyon ve uydu alıcısı haczedilerek katılan ...'a yediemin olarak teslim edildiği, katılan ...'ın bu eşyaları, ... Yapı Kooperatifinin yönetim odası yanında bulunan depoda bulundurduğu, sanığın suç tarihinde kendisine ait hacizli malları deponun ahşap kapısını kırarak alması şeklindeki eylemi nedeniyle Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2013 tarihli ve 2010/325 Esas, 2013/3 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b, 62/1, 51. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 151/1, 62. maddeleri gereğince 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 116/2, 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanığın lehine olarak temyizi sonucunda, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.12.2015 tarihli ve 2014/18621 Esas, 2015/22021 Karar sayılı kararı ile, "İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı katılan vekilinin itirazı üzerine Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2013 tarihli ve 2013/744 Değişik İş sayılı kararı ile sanığın suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği ve bu nedenle temyiz incelemesinin yalnızca hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olduğu" belirlenerek yapılan incelemede; mala zarar verme suçundan temyiz talebinin reddine, hırsızlık suçundan ise sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 290/2. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 142/1 b. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, sanığın kendi malını alması karşısında belirlenen cezadan aynı Kanun'un 290/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın soruşturma aşamasında kendiliğinden televizyonu getirip teslim ederek yediemin olan müşteki ...'a kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında aynı Kanun'un 168/1 4. maddesi uyarınca site yönetiminden soruşturma aşamasındaki kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı sorularak sonucuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedenleriyle bozulmasına karar verildiği, Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli ve 2015/867 Esas, 2016/245 Karar sayılı kararı ile, sanığın aynı Kanun'un 142/1 b , 290/2, 62/1, 51. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelenmesine, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2013 tarihli ve 2013/744 Değişik İş sayılı kararı ile kaldırılmakla, 116/2, 62/1, 51. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelenmesine karar verildiği, kararın sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19.09.2018 tarihli ve 2017/356 Esas, 2018/9858 Karar sayılı kararı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına karar verildiği, oysa iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2013 tarihli ve 2010/325 Esas, 2013/3 Karar sayılı ilâmı ile, 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 62/1. maddelerine göre 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı katılan ve o yer Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine, Sincan 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2013 tarihli ve 2013/744 D.İş sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın aynı Kanun'un 231/5 8 maddesine göre kaldırılmasına karar verilmesi üzerine Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2013 tarihli ve 2013/158 Esas, 2013/177 Karar sayılı ilamı ile "Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, suç tarihinden önceki tarihe tekabül eden kasıtlı bir suçtan dolayı mahkûmiyeti bulunmadığı" gerekçesiyle sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 62/1. maddelerine göre 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 14.10.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 3 e, 62/1. maddelerine göre 5 ay hapis ve mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1, 62/1. maddelerine göre 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara Batı 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2018 tarihli ve 2017/626 Esas, 2018/186 Karar sayılı ilamı ile ihbarda bulunulması üzerine Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2013 tarihli ve 2013/158 Esas, 2013/177 Karar sayılı ilâmı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/250 Esas, 2020/457 Karar sayılı ilâmı ile açıklanarak "Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının, taraflar arasında usule uygun uzlaşmanın sağlanması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254/2 ve 223/8. maddelerine göre düşmesine" karar verildiği, kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.10.2022 tarihli ve 2020/2311 Esas, 2022/2731 Karar sayılı kararı ile "İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden sehven kurulan hükümle ilgili olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 19.09.2018 tarihli ve 2017/356 Esas, 2018/9858 Karar sayılı ilâmı yönünden itiraz yasa yoluna gidilmesi" gerektiği gözetilerek yapılan incelemede; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun 5237 sayılı Kanun'un 142 ve devamı maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu ile birlikte işlenmesi halinde fiilin uzlaştırma kapsamında olmadığı, bu nedenle deliller değerlendirilerek sanık hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden uzlaştırma nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulmasına" karar verildiği ve davanın derdest bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ayrıca açılan dava dosyası getirtilip incelenerek, davanın mükerrer olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2017/356 Esas, 2018/9858 Karar sayılı, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan onama ilâmının KALDIRILMASINA, Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/867 Esas, 2016/245 Karar sayılı kararının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.