Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/174 E., 2022/319 K.

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bor Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2005 tarihli ve 2005/41 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikayetçinin muhkem araç camını kırmak suretiyle girilen otomobilden teyp başlığının çalınması iddiasıyla hırsızlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/b.1, 522, 523/f.1 maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bor Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2007 tarihli ve 2005/87 Esas, 2007/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı Kanun’un 493/1 son, 522/1, 523/1, 59/2 maddeleri uyarınca 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri gereğince 2926 TL adli para cezasına, cezanın her ay bir eşit taksit olmak üzere 10 eşit taksitte ödenmesine ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

3.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 12.02.2013 tarihli ve 2011/26795 Esas, 2013/2684 Karar sayılı kararı ile; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine yerel Mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı Kanun’un 493/1 son, 522/1, 523/1, 59/2 maddeleri uyarınca 8 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 05.09.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Yerel Mahkemece sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı Kanun’un 493/1 son, 522/1, 523/1, 59/2 maddeleri uyarınca 8 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; suçu işlediğine dair delilin olmadığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü şikâyetçinin arabasını yol üzerine park ettiği, sanık ile haklarında ayrı ayrı düşme kararı verilen sanıkların gezindikleri sırada arabayı gördükleri, arabanın teybini birlikte çalmaya karar verdikleri, sanıklardan Samet'in elindeki anahtarla arabanın kapısını zorladığı ancak açamadığı, ardından diğer sanık Taner'in yerden aldığı taşla arabanın muhkem olan sol arka kapısının camını kırdığı, diğer sanık Durmuş'un kapıyı açıp içeri girdiği, arabanın teyibini yerinden sökmeye çalıştığı, ancak başaramayınca teybin başlığını aldığı ve sanık ... ile diğer sanıkların hep birlikte olay yerinden kaçtıkları Mahkemece kabul edilmiş, sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Sanık suçu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın gece vakti birden fazla kişi ile birlikte teyp başlığını çalması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı Kanun'un 493/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 102/3 ve 104/2 maddeleri uyarınca 10 yıl ve 15 yıllık zamanaşımı sürelerine tabi olduğu; yine sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/1 b, 143/1 maddelerinin gerektirdiği cezaların türleri ve miktarlarına göre, aynı Kanun’un 66/1 d, 67/4 maddeleri uyarınca 15 yıl ve 22 yıl 6 aylık zamanaşımı sürelerine tabi olduğu ve daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle durma süreside nazara alındığında zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından sanığın bu husustaki temyiz itirazları reddedilmiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup, sanığın diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeden önceki 20.11.2007 tarihli ilk hükümde 2.926,00 TL adli para cezasına hükmedilerek, 647 Sayılı Kanun'un 5. maddesi gereğince her ay bir eşit taksit olmak üzere 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilip, adli para cezasının ertelendiği, Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 12.02.2013 tarihli ve 2011/26795 Esas, 2013/2684 Karar sayılı bozma ilamından sonra hırsızlık suçundan kurulan hüküm adli para cezasına çevrilmeksizin ve ertelenmeksizin, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle hükmün açıklandığı, her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmasa da; 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince ''Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz.'' şeklindeki düzenleme uyarınca kazanılmış hakkın sonuç ceza miktarı yönünden oluşacağı, ancak somut olayda olduğu gibi bozmadan önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından sanık lehine temyiz edilen 20.11.2007 tarihli kararda sanık hakkında adli para cezasına hükmedilip, her ay bir eşit taksit olmak üzere 10 eşit taksitte ödenmesine ve ertelenmesine karar verilmesi nedeniyle, adli para cezası, taksitlendirme ve erteleme yönünden kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/174 Esas, 20122/319 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında 765 sayılı Kanunu'nun 493/1 son, 522/1, 523/1, 59/2. maddeleri uyarınca tayin olunan 8 ay 26 gün hapis cezasının, sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek, 647 sayılı Kanun’un 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilen 2.926,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına, her ay bir eşit taksit olmak üzere 10 eşit taksitte ödenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.