Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/557 D.İş

SUÇ: Hırsızlık

İNCELEME KONUSU

KARAR: İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2009 tarihli ve 2009/2134 Esas sayılı iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan şikâyetçinin iş yerine girip para çaldığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1 b, 35 ve 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2009 tarihli ve 2009/345 Esas, 2009/644 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b, 35, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 50/1 c maddesi uyarınca hapis cezasının bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna en az 2 yıl süre devam etme şeklinde seçenek tedbire çevrilmesine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin 30.10.2009 tarihinde usûlüne uygun kesinleştiğine dair kesinleştirme şerhi düzenlendiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun tedbire uymaması nedeniyle yapılan ihbar sonucu Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2012 tarihli ve 2012/690 Esas, 2012/933 Karar sayılı kararı ile cezanın kısmen infazı ile 3 ay hapis cezasının aynen infazına karar verilmiş, bu karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.08.2015 tarihli ve 2015/557 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 04.04.2023 tarihli ve 2022/15731 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB 2023/41948 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB 2023/41948 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli 2021/24987 Esas, 2022/4626 Karar ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16.01.2013 tarihli 2012/24704 Esas, 2013/274 Karar karar sayılı ilâmlarında da; ''5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin 3. fıkrasında, daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği öngörülmüş olup, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasında da, “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, açıklanan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı sonucuna varılmakla, hükmolunan seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına hükmolunması zorunluluğu nedeniyle....'' şeklinde açıklandığı üzere,

Suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli kararı ile hükmolunan seçenek tedbirin, uyarlama yargılaması sonucunda yapılan değerlendirmede, önceki seçenek tedbirin aynen infazına ya da gerekçesi belirtilmek suretiyle maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerinden birine çevrilmesi gerektiği cihetle, hapis cezasının aynen infazına karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir..” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin 3. fıkrasında, daha önce hapis cezası ile mahkûm olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği öngörülmüştür.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasında da, “çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

3. Her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, açıklanan düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı sonucuna varılmıştır.

4. Suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli kararı ile hükmolunan seçenek tedbirin, uyarlama yargılaması sonucunda yapılan değerlendirmede, önceki seçenek tedbirin aynen infazına ya da gerekçesi belirtilmek suretiyle maddede öngörülen diğer seçenek tedbirlerinden birine çevrilmesi gerektiği cihetle, hapis cezasının aynen infazına karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.08.2015 tarihli ve 2015/557 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.