Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR SAYISI: 2021/536 E., 2022/186 K.

SUÇ: Kamu malına zarar verme

KARAR: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gelibolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.07.2014 tarihli ve 2014/563 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın polis aracına bindirildiği esnada dışarı çıkmak için içeriden aracın arka kapısına tekme attığı ve polis aracının sol bagaj alt kısmının iki parmak kadar dışarı doğru kasıldığı, kapının kapanma özelliğini yitirdiğinden bahisle, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1 a, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/625 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 152/1 a, 168/1, 62. maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/625 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararının sanık, o yer ve üst Cumhuriyet savcısı, katılan vekilinin tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.02.2021 tarihli ve 2020/10006 Esas, 2021/1993 Karar sayılı kararı ile; '' Şikâyetçi kurumun kamu malına zarar verme suçu yönünden, duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 152/1 a. maddesi yerine 265/1. maddesi olarak hatalı yazılması, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, zarar karşılanmadığından koşulları oluşmadığı halde, sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 168/1. maddesi uygulanarak sanığa eksik ceza tayin edilmesi, 5237 sayılı TCK’nın 50/1. maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, “sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğundan verilen hapis cezası TCK’nın 50. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, '' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/536 Esas, 2022/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1 a, 168/2, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteminin, kamu malına zarar verme suçundan alt sınırdan ceza tayin edilmesinin yerinde olmadığuna, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında takdiri indirim uygulandığına ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gelibolu İlçesi Camiikebir Mahallesi Belediye Caddesi üzerinde bulunan balık hali önünde alkollü bazı vatandaşların tartıştığının vatandaşlar tarafından bildirilmesi üzerine 6773 kod nolu ekip tarafından olay yerine intikal edildiği, sanığın ekip aracına nezaret bölümüne bindirildiği, kapı kapatıldığı esnada sanığın dışarı çıkmak için içeriden tekme atarak ekip otosunun arka kapısının arızalanmasına sebep olduğu, ekip otosunda 300,00 TL'lik zarar oluştuğunun tespit edildiği anlaşılmakla sanığın mahkumiyetine Yerel Mahkemece karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın polis aracına bindirilirken aracı tekmeleyerek zarar verdiği, Polis aracında meydana gelen zararın 300,00 TL. olması ve sanık tarafından zararın karşılandığı olayda, olayın oluş şekline göre sanık hakkında Mahkemece alt sınırdan ceza tayin edilmesinde ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasında indirim yapılmasında mahkemece gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olması sebebi ile hükümde bu yönlerden bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2021/536 Esas, 2022/186 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.