Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2016 tarihli ve 2015/221 Esas, 2016/874 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) ve (g) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve sanık tarafından işlendiğine dair dosyada kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen ele alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun 31/07/2014 günü saat 22.30 sıralarında ikametine geldiğinde, evin avlusu içerisinde bulunan ahırdaki bir adet büyükbaş hayvanının daha önce de köylüsü olması sebebiyle tanıdığı sanık ... tarafından çalınmaya çalışıldığını fark ettiği, sanığa seslenerek yanına yaklaştığında sanığın elinde kendisine ait bir adet siyah ve beyaz renkli, 6 aylık erkek dana ipi olduğunu gördüğü, sesleri duyan mağdurun annesi ve babasının da yanlarına geldiği, sanığın akabinde ipi fırlatarak kaçmaya başladığı ve büyükbaş hayvanların olduğu yerdeki duvardan atlayarak olay yerini terk ettiği ve bunun üzerine mağdurun şikâyetçi olduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.

3. Mağdurun beyanlarını olayı gören tanıklar annesi ... ve babası ...'nın da doğruladığı, kovuşturma aşamasında da her üç şahsın sanığı yüz yüze teşhis ettiği belirlenmiştir.

4. Sanığın olay anında kahvehanede kaldığına dair tanıklarının olduğunu ifade etmesi üzerine mahkeme tarafından süre verilmesine rağmen bu kişilerle ilgili adres ve açık kimlik bilgilerini belirtmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin suçun sübutuna yönelen temyiz sebepleri yönünden; her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamaya yönelik olay anında kahvehanede olduğunu belirterek atılı suçlamayı inkar etmiş ise de tüm dava dosyası kapsamı, mağdur ve tanık beyanları, mahkeme huzurunda yüz yüze teşhiste bulunmaları karşısında sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2016 tarihli ve 2015/221 Esas, 2016/874 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.