Yargıtay 2. CD 2023/16360 E. 2023/3330 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/23 E., 2023/359 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmalığının ihlâli

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2023/23 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/654 Esas, 2022/946 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 119/1 c. maddeleri uyarınca kurulan “2 yıl ” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2 a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2022 tarihli ve 2022/2074 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında, binanın bodrum katında kapalı garajda bulunan şikâyetçiye ait aracın kelebek camı zorlanarak açılıp içinde monteli teybin çalınması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/2 h, 143, 53/1, 58 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/654 Esas, 2022/946 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 142/2 h, 143. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2023/23 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1 a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; şüpheden sanığın yaralanması gerektiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine, zamanaşımının dolduğuna, lehe olan hiçbir maddenin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Şikâyetçiye ait 27 N ***6 plaka sayılı Wolksvagen Transporter marka aracının kapalı otoparkta iken kelebek camı zorlanarak açılıp, araca takılı olan Jameson marka görüntülü teybin çalındığı, CD görüntülerinden sanığın teşhis edildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 143/1. maddelerinin gerektirdiği cezanın türleri ve miktarlarına göre, aynı Kanun’un 66/1 d, 67/4 maddeleri uyarınca 15 ve 22 yıl 6 aylık zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmıştır.

Dosya içerisinde mevcut 22.07.2022 tarihli CD çözüm tutanağına göre, görüntülerdeki kişinin sanık olduğunun teşhis edilmesi üzerine yakalanan sanığın suçu ikrar ettiği anlaşılmış, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan hükümde bu yönden bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereği takdiri indirim nedeni uygulama/uygulamama yetkisi Mahkemenin takdirindedir. Ancak bu takdir yetkisi, sınırsız değildir. Mahkemelerin her türlü kararlarında olduğu gibi takdiri indirim nedeninin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nesafet kuralları ile dava dosyası içeriğine ve ilgili kanun hükümlerine uygunluğunun Yargıtay denetimine tabi olacağında şüphe bulunmamaktadır. Mahkemece, adı geçen sanık hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirildiği ve "Sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gözönüne alındığında takdiri indirim nedeni olarak kabul edilebilecek bir hal gözlemlenmediğinden ve bu konuda mahkememizde vicdani kanaat hasıl olmadığından sanık hakkında TCK 62. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına ..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden uygulanmamasına karar verildiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5271 sayılı Kanun'un 231/5 6. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanması bakımından, yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl (2) veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği, 5237 sayılı Kanunun 51. maddesi bakımından ise, işlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebileceği gözetildiğinde, sanık hakkında sonuç ceza olarak 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunduğundan koşulları bulunmamakla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya ertelenmesine karar verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2023/23 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.