Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/565 E., 2023/507 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

SUÇLARIN TARİHİ: 04.10.2022

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/565 Esas, 2023/507 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafîleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında, Kayseri 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/727 Esas, 2022/389 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 119/1 c., maddeleri uyarınca kurulan “2 yıl hapis" cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2 a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar ve müdafîlerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD 355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 25.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 24.02.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık ...'in temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

C. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2022 tarihli ve 2022/17854 Esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında; Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.10.2022 tarihli ve 2022/18110 Esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında; sanıkların içerisinde iş yerlerinin bulunduğu binaya girerek, binanın dördüncü katında bulunan yaklaşık 40 50 metre alüminyum merdiven korkuluklarını çaldıkları ve bu şekilde hırsızlık suçunu işlediklerinden bahisle eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 143/1, 58, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kayseri 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/727 Esas, 2022/389 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 143/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezalarının 2. Kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

3.Anılan mahkumiyet hükmünün sanıklar müdafîleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/565 Esas, 2023/507 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın suç işleme kastının olmadığına, çalınan demirlerin diğer sanığa ait olduğunu düşünüp yardım ettiğine, maddi imkanlarının yetersizliği nedeniyle zararı gideremediğine, sanığın beraati gerektiğine, aksi kanaat halinde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ...’ın temyiz istemi; lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın cezaevinde olduğundan zararı gideremediğine, sanığa üst sınırdan ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın beraatine, aksi takdirde lehe hükümlerin uygulanamsı gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkların suç tarihinde gece vakti saat 04.00 sıralarında katılanın yöneticisi olduğu içerisinde işyerlerinin bulunduğu binaya girerek 10.000,00 TL değerinde merdiven korkuluklarını bulundukları yerden sökerek çaldıkları kabul edilmiştir.

2.Sanık ...'in ikrar içeren savunması, sanık ...'ın tevil yollu ikrar içeren savunması, Görüntü İzleme Tutanağı, Görgü ve Tespit Tutanağı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Görüntü izleme tutanağına göre sanıkların bina içerisine girerek merdivenin alüminyum korkuluklarını sökerek götürdüklerinin tespit edilmesi, sanık ...'ın diğer sanık ...'i yolda görüp yardım talep etmesi üzerine korkulukları götürmesine yardımcı olduğu yönündeki savunmasının olayın gerçekleştiği saat de göz önünde bulundurularak hayatın olağan akışına aykırı bulunması karşısında, sanıkların suçunun sabit olduğuna yönelik değerlendirmede hukuka aykırılık bulunmamış; sanıklar hakkında alt sınırdan hüküm kurulması nedeniyle buna yönelik temyiz itirazları da yerinde görülmemiş, lehe hüküm talepleri yönünden ise, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen netice ceza miktarının 7 yıl 6 ay hapis cezası olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu; sanığın atılı suç yönünden, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek, Mahkemece "Sabıkalı kişilikleri nazara alınarak" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümlerde takdiri ve lehe hükümlerin uygulanmaması yönleriyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/565 Esas, 2023/507 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafîleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.