Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2016 tarihli ve 2016/8964 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın 28.03.2016 günü birlikte yaşadığı şikâyetçinin evinde bulunduğu esnada çantasından 400,00 TL nakit para ve üç ayrı bankaya ait kredi kartını aldığı ve aynı gün bu kartlardan 4.220,00 TL para çektiği, şikâyetçinin beyanına göre soruşturma aşamasında zararı giderdiği iddiasıyla hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 h, 168/1, 245/1, 168/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/370 Esas, 2016/564 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 62/1, 245/1, 62/1, 52/1 2 ve 53/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 4 yıl 2 ay hapis ve 2 yıl 6 ay hapis ile 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve her iki suç yönünden hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi pişman olduğuna, son duruşmaya katılmamasına rağmen zararın tamamını karşıladığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ile şikâyetçinin suç tarihinde birlikte aynı evde yaşadıkları, sanığın şikâyetçinin yokluğundan faydalanarak çantasının içinden 400,00 TL nakit para ve üç adet kredi kartını aldığı, bu kartlardan aynı gün toplamda 4.220,00 TL para çektiği, sanığın atılı suçlamaları kabul ettiği, böylelikle sanığın hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarını işlediği kabulüyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Sanık savunması, şikâyetçi beyanları, 28.03.2016 tarihli Garanti Bankası dekontu, Finansbank hesap hareketleri dökümü, Yapı Kredi Bankası hesap hareketleri dökümü dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.16.06.2016 ve 19.07.2016 tarihli celselerde sanığa kalan zararı gidermesi için tekraren süre verilmesine rağmen sanığın 19.07.2016 tarihli son celseye katılmadığı ve zararı giderdiğine ilişkin bir belge de sunmadığı anlaşıldığından zararın tamamını giderdiği yönündeki temyiz nedeni reddedilmiş, şikâyetçinin evinde bulunduğu esnada çantasından nakit para ve kredi kartlarını alarak; daha önceden şifresini bildiği bu kartları kullanmak suretiyle para çeken sanık hakkında anılan suçlardan mahkûmiyet hükümleri kurulmasında isabetsizlik görülmemiştir.

2.Şikâyetçinin 16.06.2016 tarihli beyanında zararının yarısının giderildiğini ifade ettiği anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca şikâyetçiye kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakati sorularak sonucuna göre sanık hakkında hükmolunan cezalardan aynı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince indirim yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

3.Şikâyetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanı ve dosya içerisinde bulunan hesap döküm belgelerine göre; sanığın şikâyetçinin suça konu olan birden fazla kartını, birden fazla kereler kullanarak farklı tarihlerde peyderpey para çekmek suretiyle zincirleme olarak banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu işlediği anlaşılmasına rağmen sanık hakkında bu suçtan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli ve 2016/370 Esas, 2016/564 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.