Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Söke Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2012 tarihli ve 2012/80 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında; şikayetçinin evine hırsızlık yapmak amacıyla girdiği ve dağıttığı ancak bir şey çalamadan evden ayrılması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1 b, 35, 116/1, 58, 63 ve 53/1. maddeleri gereğince hırsızlığa teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2012 tarihli ve 2012/25 Esas, 2012/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b, 116/1 ve 63. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.05.2014 tarihli ve 2013/26715 Esas, 2014/14578 Karar sayılı ilâmı ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2022 tarihli ve KD 2022/68608 sayılı itirazında özetle; karar tarihinde sanığın cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu, duruşmadan bağışık tutulma talebi olmamasına rağmen hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranıldığı" gerekçesi ile itirazın kabulü, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.05.2014 tarihli ve 2013/26715 Esas, 2014/14578 Karar nolu kararı ile sanık hakkındaki onama kararının kaldırılması ve Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2012 tarihli ve 2012/25 Esas, 2012/180 Karar sayılı kararının bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

5.Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/5302 Esas, 2022/13538 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2022 tarihli ve KD 2022/68608 sayılı itirazının kabulüne, 26.05.2014 tarihli ve 2013/26715 Esas, 2014/14578 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

6.Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/647 Esas 2023/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1 b, 116/1 ve 63. maddeleri uyarınca, sırasıyla 2 yıl hapis ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; hakkında kurulan hükmün zamanaşımına uğradığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay tarihinde katılanın evine hırsızlık amacıyla girerek evi dağıttığı ancak herhangi bir eşya alamadan çıktığı bu şekilde sanığın üzerine atılı hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 26.08.2011 tarihli Parmak İzi Raporu dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 6/94 133 sayılı kararında da belirtildiği üzere Dairemizin 26.05.2014 olan onama kararı tarihi ile 28.06.2022 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu, sanığın eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 142/1 b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1 e ve 67/4. maddelerine göre belirlenen 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının durma süresi de eklendiğinde dolmadığı anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın savunmasının usulüne uygun olarak alındığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/647 Esas, 2023/32 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.