Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2008/382 E., 2010/1797 K.

ŞİKÂYETÇİ: ...

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Gerekçeli kararın tebliğine ilişkin tebligatın sanığın bilinen son adresinde tanınmaması nedeniyle iade gelmesi üzerine sanığın MERNİS adresi araştırılmadan ve daha önce usulüne uygun bir tebliğ yapılmamış olan bilinen son adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak sanığın kararın verildiği ve aynı zamanda tebliğ edildiği tarihte Çankırı E Tipi Kapalı Ceza İnfaz kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu ve kararın yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle sanığa yapılan tebliğin geçersiz olduğu anlaşıldığından sanığın 17.12.2021 tarihli itiraz hakkını kullanmak isteğine ilişkin dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2010 tarihli ve 2008/382 Esas, 2010/1797 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

B. Hırsızlık ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, gündüz vakti şikâyetçinin iş yerinin kepengini hırsızlık yapmak amacıyla kırmak suretiyle girmeye çalıştığı sırada polis memurlarını görerek kaçması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1 b, 35/2 ve 116/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlığa teşebbüs ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1 e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, hırsızlık suçu yönünden 30.11.2010 tarihli mahkûmiyet hükmünden, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden 11.06.2010 tarihli sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2010 tarihli ve 2008/382 Esas, 2010/1797 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.