Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM: İstinaf istemlerinin esastan reddi, istinaf isteminin reddi

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/2419 Esas, 2021/2969 Karar sayılı kararı ile 24.12.2021 tarihli ve 2021/2419 Esas, 2021/2969 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2 a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/2419 Esas, 2021/2969 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığa 16.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 17.12.2021 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz sebebi bildirilmediği ancak 15 günlük temyiz süresi içerisinde sunduğu 30.12.2021 tarihli temyiz dilekçesinde temyiz sebebi bildirdiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiş; sanık müdafiinin İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf ettikten sonra sunduğu 08.11.2021 tarihli dilekçesinde uzman yardımcılığı kadrosuna atanması sebebiyle müdafilik görevinden istifa ettiğini bildirdiği, Bölge Adliye Mahkemesince sanığa yeni müdafi görevlendirilmeden 10.12.2021 tarihinde sanık hakkında karar verildiği belirlenmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2 h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1 e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/2419 Esas, 2021/2969 Karar sayılı kararının, açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA,

Dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.