Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/4130 E., 2023/198 K.

SUÇ: Hırsızlık

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karacabey Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2022 tarihli ve 2022/2930 soruşturma, 2022/935 Esas numaralı iddianamesi ile; sanığın sinyalizasyon kablolarının 15 metrelik kısmını çaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1 a, 142/5, 143/1, 58 ve 53/1. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Karacabey 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/231 Esas, 2022/323 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1 a, 142/5, 143, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/4130 Esas, 2023/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1 a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas ilamın dosya arasına alınmadığı, itirazların Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karşılanmadığı ve sanık hakkında kurulan hükümde sanığın pişmanlığını dile getirmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulanmaksızın fazla ceza verildiğine ilişkindir.

2. Sanığın temyiz istemi ise; hakkında kurulan hükümde 2. kez tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verildikten sonra denetimli serbestlik ve koşullu salıverme hükümlerinden de yararlandırılmasına karar verildiği ancak tarafına uygulanmadığı bu hususun lehine yeniden değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanığın gece saat 23.00 sıralarında trafik ışıklarının sinyalizasyon sistemine ait enerji nakil kablosunu kesip çalmak suretiyle üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği sanığın ikrarı, katılan beyanı, CD İnceleme Tutanağı ile mahkemece sabit kabul edilerek cezalandırıldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmekle: "Sanığın trafik ışıkları sinyalizasyon kablosunu çalması şeklindeki gelişen olayda haberleşme, enerji ya da demiryolu veya havayolu ulaşımı alanında kamu hizmetinin geçici de olsa aksaması sonucunun mevcut olmadığı halde sanık hakkında belirlenen cezanın TCK'nın 142/5 maddesi uyarınca arttırılması suretiyle fazla ceza tayini usul ve yasaya aykırı ise de; bu hukuka aykırılığın yeniden yargılamayı gerektirmediği, CMK'nın 280/1 a, 303/1 a maddeleri uyarınca düzeltilmesi mümkün olduğundan hükmün (2) numaralı bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkartılması ve hükmün (3) numaralı bendinde yer alan ''6 YIL 9 AY'' ibaresinin çıkartılarak yerine '' 4 YIL 6 AY '' ibaresinin eklenmesi suretiyle" sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün düzeltildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/4130 Esas, 2023/198 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karacabey 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.