Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/517 E., 2022/641 K.

SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2011 tarihli ve 2011/1227 Esas numaralı iddianamesi ile ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2012 tarihli ve 2011/499 Esas, 2012/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verildiği ve bu kararın 08.02.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2015 tarihli ve 2014/413 Esas, 2015/785 Karar sayılı ilamı ile sanığın 24.07.2013 tarihinde yeniden suç işlediği ve 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 87/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiğine ilişkin ihbar üzerine, Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2011/499 Esas, 2012/26 Karar sayılı Ek Karar ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına, aynı Kanun’un 116/4, 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Anılan ek kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/9061 Esas, 2022/4042 Karar sayılı kararı ile "5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesi, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz," şeklinde düzenlenmiştir. Dolayısıyla uzlaşma kapsamında bulunmayan hırsızlık suçu ile birlikte işlenen 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesinde düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde tanımı yapılan soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlar arasında yer alan konut dokunulmazlığı ihlal suçunun dava açıldığında uzlaşmaya tâbi olmadığı ancak hırsızlık hakkında düşme kararı verildiği anlaşılmakla, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/517 Esas, 2022/641 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi; lehe hükümlerin uygulanmadığı ve uzlaşma sağlanmasına rağmen mahkemesince davanın düşürülmesine karar verilmediğine ilişkindir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; 25.05.2022 tarihli uzlaştırma raporuna göre tarafların edimsiz olarak uzlaştıkları anlaşılmakla, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu yönünden açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerekirken sanığın mahkûmiyetine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın olay gecesi, abisi olan mağdur ... ile yengesi mağdur ...'un kendisine misafirliğe gelmelerinden yararlanarak, evinde bulunan anahtarları alıp, mağdurlardan habersizce hırsızlık yapmak amacıyla mağdurların evlerine gittiği, anahtarlarla kapıyı açıp içeriye girerek yatak odasında bulunan dolabın içerisindeki çantanın içerisinden 2 adet altın bileziği çaldığı, daha sonra sanığın suçunu ikrar ettiği, çaldığı bileziklerin mağdura iade edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde mahkemesince yeni ve değişik gerekçe ile karar verildiği, bu kararın yeni bir hüküm niteliğinde olduğu, direnme kararı olarak kabul edilemeyeceğinin tespiti ile yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca ''Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.'' 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu her ne kadar dava açıldığında uzlaşmaya tâbi olmasa da, hırsızlık suçundan verilen düşme kararı sonrası, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği ve sanık ile mağdurların uzlaşma raporuna göre usulüne uygun şeklide uzlaşması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği halde sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/517 Esas, 2022/641 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 303. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.