Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/3313 E., 2020/1747 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER: İlk derece mahkemesinin beraat kararlarını kaldırmak suretiyle mahkumiyet hükümleri kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması, hükmün bozulması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.01.2015 tarihli ve 2014/20098 Soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılanın el senedi ile satın aldığı ve depo olarak kullandığı iş yerine izinsiz girerek içeride bulunan eşyaları satması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 142/2 d, 154/1 ve 53 maddeleri uyarınca kamu davasının açıldığı,

2. İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2018 tarihli ve 2015/44 Esas, 2018/448 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2 a maddesi uyarınca beraat kararlarının verildiği,

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 30.09.2020 tarihli ve 2018/3313 Esas, 2020/1747 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi gereğince kurulan beraat kararları kaldırılarak hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154/1, 62 50/1 a, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezasına, hırsızlık suçundan aynı Kanun'un 142/2 d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında her iki suç yönünden alt sınırdan cezaya hükmolunmasına, cezada takdiri indirim maddelerinin uygulanmasına,

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; sanığın eyleminin sadece hırsızlık suçunu oluşturacağına hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden beraat kararının verilmesine,

3. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığa atılı suçların yasal unsurları oluşmadığı halde sanık hakkında ceza verilmesine, katılanın iddialarının hayatın olağan akışına uymadığına, katılanın; sanığın hakkında beraat kararı verilen ...’un yönlendirmesi ile hareket ettiğini belirttiği halde sanık hakkında mahkumiyet, yönlendirdiğini beyan ettiği şahıs hakkında beraat kararının verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın iş yerini 1984 yılında ... adlı kişiden kiraladığı, uzun süre kiracı olarak söz konusu dükkanı işlettiği, daha sonra katılanın tapu sahibi ...'ın oğlu ...'dan 1999 yılında bedelini ödeyerek ve aralarında yazılı sözleşme yapmak suretiyle el senedi ile suça konu işyerini satın aldığı iddiasında bulunduğu, söz konusu işyerinin olduğu binanın otel olarak kullanıldığı, otelin de hakkında beraat kararı verilen ... tarafından işletildiği, suça konu yerin tapu kaydının sanık ...'ın babası ... adına olduğu, tapu sahibi olan ...'ın 17.05.2000 tarihinde vefat ettiği, sanık ...'un 11.02.2011 tarihinde suça konu işyerine gelerek sanık ...'a kiralamak maksadı ile işyerinin kilidini değiştirerek içinde niteliği ve değeri tespit edilemeyen bir kısım eşyayı boşalttığı ve suça konu işyerini sanık ...'a kiraladığı, sanık ...'un da işlettiği otelin resepsiyon bölümünü genişletmek maksadı ile aradaki duvarı yıkarak kendi otelinin resepsiyon bölümüne kattığı, bunun üzerine katılanın da dükkana yapılan müdahale ve dükkanda bulunan eşyalarının alınması nedeniyle sanıklardan şikâyetçi olduğu ancak suça konu işyerinin mülkiyetinde hissedar olduğu değerlendirilen sanık ...'un kiralama işlemi olarak beraat eden sanık ...'a dükkanı kiralamasının ve ... 'un da mülk hissedarının onayı ile dükkanın duvarını yıkarak otelin lobisine katması eyleminin mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturmayacağı ve yine katılanın depoolarak kullandığı işyerinde bulunan malların değerinin tespit edilememesi, sanığın söz konusu deponun boş olduğunu beyan etmesi ve sanığın kastının mal edinme olmadığı kabul edilerek hırsızlık suçunun oluşmayacağı kabul edilerek her iki suç yönünden beraat kararlarının verildiği,

2. Bilgi sahibi olarak dinlenen M.D., A.O.A, M.M.K, U.D.'in beyanları ve 21.02.2011 ve 22.02.2011 tarihli tutanaklar dosya içinde bulunmaktadır.

3. Uyuşmazlığa konu işyerine ait tapu senedi ve 01.02.2011 tarihli kira sözleşmesi dosya içinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılanın, mülkiyeti sanık ...'ın babası ...'a ait, ... ... ... Mahallesi 698 Ada 23 parsel sayılı tapuda kargir işyeri olarak kayıtlı dükkanı çeşitli marka fotoğraf makinesi ve malzemeleri satışı yapan iş yeri olarak kullanmak üzere 1984 yılında kiraladığı, katılanın söz konusu işyerini 1999 yılında ...'dan haricen satın aldığını iddia ettiği ancak buna ilişkin bir belge sunamadığı, söz konusu satış belgesinin de davaya konu olay nedeniyle sanık ... tarafından götürüldüğünden satış hususunun tevsik edilemediğinin beyan edildiği, söz konusu işyerinin bulunduğu binanın diğer bölümlerinin otel olarak kullanıldığı, ...'ın 17.05.2000 tarihinde vefat ettiği, otelin 2010 yılı Haziran ayına kadar tanık olarak dinlenen A.O.A. tarafından işletildiği, 10.06.2010 tarihinde de söz konusu otelin sanık ...'a sanık ... tarafından kiralandığı, katılanın söz konusu işyerini 2009 2010 yılına kadar aktif olarak kullandıktan sonra içerisinde çeşitli nitelikte malları bırakmak suretiyle depo olarak kullanmaya başladığı, sanık ...'un işyerini 10.06.2010 tarihinde kiraladıktan sonra söz konusu dükkanı da otelin lobisine katmak üzere girişimlerde bulunduğu, bu bağlamda katılan ile yaptığı görüşmelerden sonuç alamadığı, durumu söz konusu dükkanın mirasçılarından olan ve oteli kendisine kiraya veren sanık ...'a iletmesi sonrası, sanık ...'ın 2011 yılı Ocak ayı sonlarında tanık olarak dinlenen çilingir L.B. aracılığı ile katılanıın depo olarak kullandığı dükkana girerek içinde bulunan ve koliler içerisinde muhafaza edilen çeşitli evsafta katılan vekilinin liste halinde belirttiği toplam değeri 700.000,00 800.000,00 TL olan malları, dükkan içerisinden alarak, dükkanı boşalttığı, söz konusu malların akıbetinin tespit edilemediği, dolayısıyla bu malların sanık ... tarafından mal edinildiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararını kaldırarak mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Hakkı Olmayan Yere Tecavüz Suçu Yönünden Yapılan İncelemede

Sanık ...'ın 2011 yılı Ocak ayı sonlarında tanık olarak dinlenen çilingir L.B. aracılığı ile katılanın depo olarak kullandığı dükkana girerek içinde bulunan ve koliler içerisinde muhafaza edilen çeşitli evsafta katılan vekilinin liste halinde belirttiği malları, dükkan içerisinden alarak, dükkanı boşaltması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 154/1. maddesinde tanımlanan hakkı olmayan yere tecavüz suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1 e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının 11.02.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık Suçu Yönünden Yapılan İncelemede

1. Sanık Hakkında Beraat Kararının Verilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları ve katılanın beyanlarını doğrulayan bilgi sahibi L.B.'nın aşamalarda alınan beyanları ile 21.02.2011, 22.02.2022 , 10.06.2011, 18.07.2011 tarihli tutanak içeriklerine göre mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde usulsüzlük bulunmamıştır.

2. Alt Sınırdan Hüküm Kurulmasına İlişkin Temyiz Nedeni Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi kapsamında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde olduğu; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, cezanın belirlenmesi sırasında dayanılan gerekçenin; suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, oluşan zarar ve tehlikenin ağırlığı, kanuna aykırılığın derecesi gibi hususların, yargılama konusu eylemin niteliği ve dosya içeriğine uygun olarak irdelenip denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekmektedir. Somut olayda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2 d maddesi uyarınca cezanın alt sınırdan tayin edilmesinde her hangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Lehe Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece, "sanığın geleceği üzerindeki etkisi" gözetilerek yeterli ve kanunî gerekçeyle takdiri indirim uygulandığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2018/3313 Esas, 2020/1747 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2018/3313 Esas, 2020/1747 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanun'un 303/1 a ve 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.