Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/792 E., 2021/974 K.

SUÇ: Kamu malına zarar verme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2014 tarihli ve 2014/10090

Esas sayılı iddianamesi ile; sanığın olay tarihinde polis merkezi bekleme salonunun giriş kapısının yan camını yumruk atmak suretiyle kırdığı iddiasıyla, sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1 a ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2014 tarihli ve 2014/54 Esas, 2014/332 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1 a son, 62 ve 50/1 a. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3. Anılan kararın şikâyetçi kurum vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/10283 Esas, 2020/10945 Karar sayılı ilâmıyla; şikâyetçi kurumun iddia hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2020/792 Esas, 2021/974 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1 a, 62 ve 50/1 a. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerekirken alt sınırdan cezalandırıldığına, sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece sanığın olay tarihinde hakkında uygulanan gözaltı tedbiri esnasında getirildiği polis merkezinde, polis merkezinin bekleme salonu giriş kapısının yan camını yumruk atmak suretiyle kırdığı, sanığın da bu eylemi kabul ettiği tespit edilerek hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre sanık hakkında "suçun işleniş şekli, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri , sanığın güttüğü amaç ve saiki nazara alınarak takdiren" şeklindeki gerekçe ile alt sınırdan ceza tayin edilmesinde ve tayin olunan sonuç cezanın "hapis cezasının sanığın yargılama aşamasındaki tutum ve davranışı, olayı samimi şekilde anlatışı, suçun işlenişindeki özellikler nazara alınarak" şeklindeki gerekçe ile adlî para cezasına çevrilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2021 tarihli ve 2020/792 Esas, 2021/974 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.