Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/3126 E., 2022/2098 K.

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, esastan ret ile onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2 a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, ancak sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içermediği, 298/1. maddesi gereği sanık müdafii yönünden temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2022 tarihli ve 2022/4990 Esas, 2022/4334 İddianame numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 h ve 143/1. maddeleri ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanığın cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/217 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h ve 143/1. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi uyarınca cezalarının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/3126 Esas, 2022/2098 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1 a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin üzerine atılı suça ilişkin hiçbir somut delil bulunmadığına, ikrarın mahkûmiyet için tek başına bir delil niteliği olmadığına, sanığın müdafîî eşliğinde verdiği hem savcılık aşaması hem de Sulh Ceza sorgularında suçlamayı kabul etmediğine, dava konusu olay ile ilgili detaylı bir araştırma yapılmadığına, sadece görüntü kayıtlarının mevcut olduğuna, bu görüntü kayıtlarında bulunan kişinin de yüzü ve kıyafetlerinin seçilemediğine, sanığı teşhis eden hiçbir görüntü ya da tanığın mevcut olmadığına, çalındığı iddia edilen malzemenin 80 kg olup müvekkilinin tek başına sırtlayıp götürmesinin mümkün olmadığına, dosyada birçok şüphe bulunmasına karşın böyle bir kararın verilmesi mahkûmiyet hükmünün yanında mağduriyeti de oldukça artırdığına, mahkûmiyet ve tutuklama kararının haksız ve ölçüsüz olduğuna,

Sanığın temyiz isteği, hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü katılanın iş yerinin kapısını ve müştemilattaki dış kapıyı kilitleyip iş yerinden ayrıldığı, sanığın gece sayılan zaman dilimi olan 20.40 sıralarında katılanın iş yerine ait olay fotoğraflarına göre çevresi kapalı, dışında kapalı kapı olan binanın müştemilatına kapının üstünden atlayarak hırsızlık amacıyla girdiği, bahçede bulunan ve dekoratif amaçla kullanılan ortalama 70 80 kg ağırlığında gemi zincirini sürükleyip kapı altından almak suretiyle hırsızlayarak uzaklaştığı, dosyada bulunan bilirkişi raporunda da sanığın sırtında çuval ile katılanın iş yerinin bulunduğu adresten uzaklaşırken görüldüğünün bildirildiği, sanığın ikrar içeren beyanları, hırsızlık konusunun ne olduğu ve iş yerinin dış kapısından nasıl çıkardığına ilişkin maddi deliller ile uyuşan ikrarına mahkemece itibar edilerek, daha sonraki beyanları suçtan kurtulmaya ve müdafiinin savunmadaki beyanlarından etkilenerek inkâra yöneldiği belirlendiğinden itibar edilmeyerek, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve hırsızlık suçlarını işlediği kabul edilip mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve Müdafiinin İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/217 Esas, 2022/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında (2) nolu paragrafta belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “2 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2 a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin bahse konu hükme yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD 355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 07.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 09.12.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1 maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmıştır.

C. Sanık Müdafiinin Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Olay yerini gören güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edildiği, sanığın üzerine atılı suçu ikrar ettiği anlaşıldığından, delillerin taktirinde ve sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ve Müdafiinin İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2 a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanığın Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık Müdafiinin Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden,

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli ve 2022/3126 Esas, 2022/2098 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.