Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2015 tarihli ve 2015/1605 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 h, 116/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/879 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2 h, 53. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 53. maddeleri gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçlamayı kabul etmediğine, kararın hukuken yerinde olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; şikâyetçinin suç tarihinde öğle saatlerinde ... marka cep telefonunu ikametinin mutfak bölümündeki dolaba koyarak uyuduğu, saat 18:00 sıralarında uyandığında cep telefonunun yerinde olmadığını fark ettiği, suça konu telefonun olaydan sonra kullanım bilgilerine ilişkin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığından getirtilen kayıtlardan telefonu olaydan sonra 10.03.2015 tarihi itibarıyla A.P. isimli kişinin kullandığının tespit edildiği, tanık A.P.'nin ifadesinde, suça konu cep telefonunu, telefon bayiliği yapan H.T'den satın aldığını beyan ettiği, tanık H.T.'nin ifadesinde, telefonu iş yerine tek başına sanığın getirip sattığını beyan ettiği ve buna ilişkin sanığın imzaladığı evrakı dosyaya sunduğu, sanığın savunmasında suçu kabul etmeyerek "..." lakaplı ... isimli arkadaşının söz konusu telefonu, telefoncu H.T.'ye satmasına aracılık ettiğini savunduğu, sanığın ifadesinde bahsettiği tanık H.E.D.'nin ifadesinde sanığı doğrulamadığı, telefon satmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın suç tarihinde gündüz vakti şikâyetçinin ikametine girerek hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediği, sanığın cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği kabul edilmiştir.

2. Sanığın, aşamalardaki savunmalarında atılı suçları kabul etmediği, "..." lakaplı ... isimli kişinin telefoncuya telefon satmasına aracılık ettiğini, evrak imzalayıp verdiğini savunmuştur.

3. Telefon bayii işleten tanık H.T.'nin ifadesi dosyada mevcut olup, tanığın ifadesinde, sanığın iş yerine tek başına gelerek suça konu cep telefonunu sattığını beyan ettiği ve satışa ilişkin sanığın imzaladığı evrakı dosyaya sunduğu anlaşılmıştır.

4. Sanığın savunmasında bahsettiği tanık H.E.D.'nin ifadesi dosya içerisinde olup, sanığın beyanını doğrulamadığı, cep telefonu satmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunması, tanıklar H.T. ve H.E.D.'nin beyanları ile tüm dosya içeriğinden eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/879 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.