Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, iftira

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Korgan Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2014 tarihli ve 2014/267 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve iftira suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 267/1, 267/2, 43/2, 116/1, 142/1 b, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Korgan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2015/5 Esas, 2016/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1.Hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1 b, 143/1, 168/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1 4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3.İftira suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 267/1, 267/2, 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 28 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı doğru bulmadığından temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurlar ... ve ...'in ikâmetinden suç tarihinde yaklaşık 30 kg tutarında fındık, bir adet dizüstü bilgisayar ve bir adet av tüfeği çalındığı, olayı araştıran kolluk görevlilerine ifade veren sanığın belirtilen suçu katılan ...'ın işlediğini, mağdur ...'in de ona yardım ettiğini kendisini telefonla arayan İbrahim'den duyduğunu, ayrıca İbrahim'in kendisine fındığı 180,00 TL'ye sattıklarını, bilgisayarı da saklamak için yardım istediğini belirtmesi üzerine durumu karakola bildirip komutanın talebi üzerine de bilgisayarı sakladığı yeri İbrahim'den öğrenip bu yerden alarak karakola teslimini sağladığını beyan ettiği, sanığın beyanı üzerine ...'a gönderilmek üzere, bilgisayara karşılık belirlenen miktar olan 200,00 TL'nin karakolca suçun aydınlatılması için sanığa verildiği ve sanığın da ...'a ulaşamadığını belirtip bu parayı İbrahim'in yanında çalıştığını belirttiği K.B. isimli şahsın banka hesabına yatırılmasının sağlandığı, sonradan yapılan araştırmada para yatırılan K.B. isimli kişinin sanığın kuzeni olduğunun belirlendiği, ayrıca sanığın ...'la görüştüğünü belirttiği telefon numarasının alınan HTS kayıtlarında 01.11.2014 ile 06.11.2014 tarihleri arasında bir görüşme yapılmadığının tespit edildiği, mağdur ...'in kendi araştırmaları sonucunda 2013 yılı Aralık ayının ortalarında çalınan av tüfeğini ... isimli kişinin elinde görüp ondan 180,00 TL karşılığında satın aldığını, ... isimli kişinin av tüfeğini sanıktan aldığını söylediğini beyan ettiği, katılan ... ve mağdur ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, sanığın mahkeme huzurunda atılı suçları ikrar ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık, suçlamaları kabul ettiğini, hırsızlık suçunu hava karanlıkken gece vakti gerçekleştirdiğini beyan etmiştir.

3.Mağdur tarafından, kovuşturma aşamasında mahkemeye hitaben yazılan dilekçede tüm zararının giderildiğini belirttiği görülmüştür.

4.Mağdur ve katılan beyanları, tanık beyanları, olay yeri basit krokisi ile inceleme raporu, HTS kayıtları dosya içerisinde bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Dosya kapsamına göre, sanığın mağdurlar ... ve ...'in ikâmetinden suç tarihinde yaklaşık 30 kg tutarında fındık, bir adet dizüstü bilgisayar ve bir adet av tüfeği çaldığı, sanığın suçu hava karanlıkken gece vakti gerçekleştirdiğini, alkollü olduğundan saatini tam olarak hatırlayamadığını belirttiği ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 16.32'de başlayıp saat 04.57'de bittiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi ile 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle ceza tayin edilmesi,

2.Mağdurlar ... ve ...'in ikâmetinden suç tarihinde yaklaşık 30 kg tutarında fındık, bir adet dizüstü bilgisayar ve bir adet av tüfeği çalındığı, olayı araştıran kolluk görevlilerine ifade veren sanığın belirtilen suçu katılan ...'ın işlediğini beyan edip bilgisayarın saklandığı yeri öğrendiğini belirterek bilgisayarı karakola getirmek suretiyle soruşturma aşamasında mağdurlara teslimini sağladığı, mağdurların duruşma öncesinde mahkemeye ibraz ettikleri 15.07.2016 tarihli dilekçe ile sanık tarafından tüm zararının giderildiğini beyan ettikleri nazara alındığında soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle mağdurlar ... ve ...'den kısmi iadeye rızalarının olup olmadığı sorularak, rıza göstermesi halinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1 4. maddesinin, rıza göstermemesi halinde ise 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. 5237 sayılı Kanun'un 267/2. maddesinde düzenlenen maddi eser ve delil uydurmak suretiyle iftira suçunun oluşabilmesi için fail, soyut olarak bir suç ya da idari yaptırım gerektiren fiil isnadında bulunmamakta, bu isnadın inandırıcı olabilmesi için maddi eser ve delil de hazırlamaktadır. Daha önceden var olan maddi eser ve delil sunulması ya da iftira eyleminden sonra isnadın ispatı amacıyla sonradan uydurulması halinde suçun nitelikli şekli gerçekleşmez. Maddi eser ve delilin şikâyet dilekçesi veya ihbarla birlikte uydurularak bildirilmesi halinde bu fıkrada tanımlanan nitelikli suç oluşur.

Somut olayda, sanığın kendi işlediği hırsızlık suçunu katılan ... ile mağdur ...'ın gerçekleştirdiğini, İbrahim ile yaptığı telefon görüşmesi ile öğrendiğini belirtip bilgisayarın yerini İbrahim söylemiş gibi göstermek suretiyle teslimini sağlamaktan ibaret eyleminde, iftira suçunu içeren sanığın beyanı dışında maddi eser ve delil uydurulmadığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 267/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

4.Kabule göre;

İddianame ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı halde, aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanma ihtimaline göre ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Korgan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2015/5 Esas, 2016/210 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.