Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2016 tarihli ve 2016/661 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçiler ve katılanların iş yerlerine zarar vermek suretiyle girip, çeşitli eşyaları aldığından bahisle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 h, 143/1, 116/4, 151/1, 53/1 ve 63. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2016/185 Esas, 2016/644 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 h, 62 ve 53. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, şikâyetçi ... ve katılan ...'a yönelik hırsızlık suçundan, aynı Kanun'un 142/2 h, 168/2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis, mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1, 168/2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2 h, 143, 168/2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/4, 62 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl 10 gün hapis, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 168/2, 62 ve 53. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii 27.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, sanığın beraat etmesi gerektiğini, bu sebeple cezalandırılmasına dair kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk olay tarihi olan 10.09.2015’te gece vakti sayılan saat 01.47 sıralarında şikâyetçi ...’ın iş yerine demir doğrama giriş kapısına zarar verilmek suretiyle girilip, içeriden LCD televizyon ve 70,00 TL paranın alındığı, ikinci olay tarihi olan 05.11.2015’te tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde şikâyetçi ...’ın iş yerine kepenk kilidi kırılmak suretiyle girilip, içeriden iki adet doğalgaz kombisinin alındığı, üçüncü olay tarihi olan 13.11.2015’te tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde katılan ...’nun iş yerine kapısı zorlanmak suretiyle girilip, içeriden banyo, mutfak ve lavabo bataryalarının alındığı, dördüncü olay tarihi olan 02.12.2015’te tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde katılan ...’ın başkanlığını yaptığı kulübe kapısına zarar verilerek girilip, içeriden bir adet termodinamik kombinin alındığı, yapılan araştırma üzerine özellikle katılan ...’nun iş yerine girmek için kullanılan aracın ...plakalı araç olduğu ve yine katılan ...’ın iş yerinin önünde tespit edilen ...plakalı aracın sanık tarafından kiralandığı anlaşılınca sanığa ulaşıldığı, aşamalarda sanığın suçunu ikrar edip, katılan ... ile şikâyetçiler ... ve ...’ın zararlarını kovuşturma evresinde giderdiği, bu sebeplerle mahkemece sanığın katılanlar ve şikâyetçilere yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûm edildiği tespit edilmiştir.

2. 25.12.2015 tarihli Uzmanlık Raporu, 03.12.2015 tarihli Telefon Görüşme Tespit Tutanağı, 03.12.2015 tarihli Yakalama, Üst Arama ve Tespit Tutanağı, 07.12.2015 tarihli CD Çözüm Tutanağı, 06.10.2015 tarihli Kamera İnceleme Tutanağı dosya içerisine alınmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 15 gün yerine, 1 yıl 10 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Sanık müdafii her ne kadar sanığın beraat etmesi gerektiğini iddia etmiş ise de, sanığın tüm aşamalarda şikâyetçiler ile katılanların iş yerlerine girdiğini ve suça konu eşyaları kendisinin aldığını ikrar etmesi sebebiyle sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2016/185 Esas, 2016/644 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.