Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2016 tarihli ve 2016/26652 Soruşturma, 2016/9033 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2 h, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/701 Esas, 2016/834 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 168/2, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suça konu eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği hususunda şüpheden uzak kesin, inandırıcı delillerle suça konu eylemleri sanığın gerçekleştirdiğinin ispatı yönünde araştırma ve tahkikat yapılmaksızın, salt sanığın beyanı gözetilerek ceza tesisinin yerinde olmadığına, ilişkindir.

2. Sanığın temyiz sebepleri; hükmolunan 5 ay hapis cezasının para cezasına çevrilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece, sanığın 17.03.2016 tarihinde, sokak üzerinde park halinde bulunan mağdur ...'a ait 16 JA 208 plaka sayılı aracın arka bagaj kapısını açarak, ... içerisinde bulunan mağdurun beyanına göre yaklaşık 3.000,00 TL değerinde olan 1 adet AEG marka Dekobaj kesici makine, 1 adet Makitamerla marka hilti, 2 adet Atlas şarjlı el takımlarını çaldığı tespit edilmiştir.

2. Kolluk tarafından 17.03.2016 tarihinde tanzim olunan Müracaat ve Görgü Tespit Tutanağında; aracın kapılarında herhangi bir zorlama izinin olmadığı belirtilmiştir.

3. Kolluk tarafından 09.04.2016 tarihinde tanzim olunan Olay CD İnceleme Araştırma Tespit Yakalama Üst Yoklama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağında; sanığın 17.03.2016 tarihinde saat 07.09 ve 07.12 arasında eşkal bilgilerinden eylemi sanığın gerçekleştirdiği tespit edilmiş ve sanığa CD kayıtları izletildiğinde görüntülerdeki şahsın kendisi olduğunu kabul ettiği belirtilmiştir.

4. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği ve suça konu eşyaları tanımadığı bir hurdacıya sattığını ifade ettiği belirlenmiştir.

5. Mağdurun kovuşturma aşamasında alınan beyanında aracını kilitleyip kilitlemediğinden tam olarak emin olmadığını belirtmiştir.

6. Mağdur mahkeme huzurunda zararının 17.05.2016 günü sanığın eşi tarafından nakden giderildiğini beyan etmiş ve buna ilişkin dilekçe de sunmuş, bu nedenle zararın kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin suçun sübutuna yönelen temyiz sebepleri yönünden; tüm dava dosyası kapsamı, Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen tutanak ve sanığın suça konu ikrar içeren ifadesi karşısında sanığın eylemi sübuta ermekle, mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın hükmolunan cezanın para cezasına çevrilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yönünden, sanık hakkında kurulan hükümde, "Suçun işleniş biçimine, sanığın sabıka kaydı içeriğine, mükerrir olmasına ve sanığın dosyaya yansıyan kişiliğine göre, CMK 231/6 b maddesinde belirtilen “Sanığın kişilik özellikleri göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkemece kanaate varılması” şartının gerçekleşmediği ve mahkememizce bu yönde olumlu bir kanaate varılmadığı dikkate alınarak, sanık hakkında TCK.nın 50/1, 51/1 ve CMK 231/5 ve devamı maddelerinin tatbikine takdiren yer olmadığına" şeklinde karar verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Diğer temyiz sebepleri yönünden;

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup, sanık ve müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

02.12.2016 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu tespit edildiğinden sanık hakkında kurulan hükmün uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe başlığında (3) numaralı bölümde açıklanan nedenle ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/701 Esas, 2016/834 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.