Yargıtay 2. CD 2022/1772 E. 2022/3804 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Mala zarar verme, kasten yaralama, tehdit

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Sanık hakkında katılan ...’e yönelik mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Sanık hakkında müşteki ...’ya yönelik tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanık hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen neticenin ağırlığı gerekçe gösterilerek alt sınırdan cezalar tayin edildiği halde, tehdit suçundan kurulan hükümde aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle ve üst sınırdan ceza tayini ile teşdit uygulanması,

b) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 106/1 1. cümlesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.