Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edildiği ve sanığın adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nın 231/6 a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” koşulu ile TCK’nın 51. maddesinde öngörülen "daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeme" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ve verilen cezaların ertelenmesine karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 119/1 c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulama nedeniyle sonuca etkili olmadığından; hırsızlık suçundan sırasıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/2 h, 168/2 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini ile adli sicil kaydına göre, Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2010/364 E., 2012/120 K. sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6 7.

maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.